Bawełniak kosmaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sigmodon hirsutus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bawełniak kosmaty
Sigmodon hirsutus
(Burmeister, 1854)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina chomikowate
Podrodzina Sigmodontinae
Rodzaj bawełniak
Gatunek bawełniak kosmaty
Synonimy
  • Sigmodon bogotensis J. A. Allen, 1897[1]
  • Sigmodon borucae J. A. Allen, 1897[1]
  • Sigmodon sanctaemartae Bangs, 1898[1]
  • Sigmodon austerulus Bangs, 1902[1]
  • Sigmodon chiriquensis J. A. Allen, 1904[1]
  • Sigmodon griseus J. A. Allen, 1908[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Bawełniak kosmaty[3] (Sigmodon hirsutus) – gatunek gryzonia z rodziny chomikowatych (Cricetidae)[1].

Systematyka[edytuj]

Zaliczany do podrodzaju Sigmodon[1]. Do niedawna traktowany jako podgatunek S. hispidus, do rangi odrębnego gatunku przywrócony w 2002 roku na podstawie badań filogenetycznych z wykorzystaniem mitochondrialnego genu cytochromu b[4][5]. Blisko spokrewniony z S. alleni[4].

Występowanie[edytuj]

Występuje od Chiapas, przez Amerykę Środkową (z wyjątkiem Belize) do północnej Kolumbii i północnej Wenezueli. [2].

Tryb życia[edytuj]

Aktywny głównie w dzień, może być aktywny także w nocy, jeśli populacja jest wysoka. Żywi się grzyby, niektórymi nasionami, owadami oraz pokarmem roślinnym. Jego gniazda są zwykle pod kłodami, skałami, albo gęstymi kępami traw. Czasem zabierają nory innych ssaków. Żywi nim się płomykówka zwyczajna[2].

Populacja[edytuj]

Obficie występuje w scrubie, na łąkach i polanach. W ciągu ostatnich kilku dekad jego populacja zwiększyła się. Obecnie bardzo się waha[2].

Zagrożenia[edytuj]

Bawełniak kosmaty nie ma większych zagrożeń[2].

Przypisy

  1. a b c d e f g h Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Sigmodon hirsutus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 14 lipca 2013]
  2. a b c d e Sigmodon hirsutus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska-Jurgiel, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 255. ISBN 978-83-88147-15-9. [dostęp 2015-11-18].
  4. a b Dallas D. Henson, Robert D. Bradley. Molecular systematics of the genus Sigmodon: results from mitochondrial and nuclear gene sequences. „Canadian Journal of Zoology”. 87 (3), s. 211-220, 2010 (ang.). 
  5. Lottie L. Peppers, Darin S. Carroll, Robert D. Bradley. Molecular systematics of the genus Sigmodon (Rodentia: Muridae): Evidence from the mitochondrial cytochrome b gene.. „Journal of Mammalogy”. 83 (2), s. 396-407, 2002. DOI: <0396:MSOTGS>2.0.CO;2 10.1644/1545-1542(2002)083<0396:MSOTGS>2.0.CO;2 (ang.).