Sikora żałobna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sikora żałobna
Poecile lugubris[1]
(Temminck, 1820)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

sikory

Rodzaj

Poecile

Gatunek

sikora żałobna

Synonimy
  • Parus lugubris Temminck, 1820[2]
Podgatunki
  • P. l. lugubris (Temminck, 1820)
  • P. l. lugens (C. L. Brehm, 1855)
  • P. l. anatoliae (Hartert, 1905)
  • P. l. dubius (Hellmayr, 1901)
  • P. l. kirmanensis (Koelz, 1950)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Sikora żałobna[4] (Poecile lugubris) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae). Występuje w południowo-wschodniej Europie i na Bliskim Wschodzie aż po Iran; nie pojawia się w Polsce. Jest dużą sikorą, nieco podobną do sikory północnej, ma ciemniejszą czapeczkę na głowie. Jest skryta i trudna do obserwacji. Żyje w lasach, na zboczach gór i w luźnych zadrzewieniach oraz zaroślach.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Sikora żałobna często uznawana była za jeden gatunek z sikorą perską (P. hyrcanus), a niekiedy z sikorą cynamonową (P. davidi), badania wykazały jednak, że jest bliżej spokrewniona z sikorą białobrewą (P. superciliosus)[2].

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia pięć podgatunków P. lugubris[2][5]:

  • P. lugubris lugubrisBałkany do północnej Grecji.
  • P. lugubris lugens – środkowa i południowa Grecja.
  • P. lugubris anatoliaeAzja Mniejsza na południe do północnego Izraela.
  • P. lugubris dubius – zachodni Iran.
  • P. lugubris kirmanensis – południowo-wschodni Iran.

Status[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN sikora żałobna klasyfikowana jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2015 roku organizacja BirdLife International oceniała trend liczebności populacji europejskiej jako stabilny[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poecile lugubris, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Gosler, A., Clement, P. & Kirwan, G.M.: Sombre Tit (Poecile lugubris). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-25].
  3. a b Poecile lugubris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Paridae Vigors, 1825 - sikory - Tits, chickadees (wersja: 2020-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-12-15].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-12-15]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Sterry, Andrew Cleave, Andy Clements, Peter Goodfellow Ptaki Europy: przewodnik Warszawa, 2007, ISBN 978-83-247-0818-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]