Silnik elektryczny obcowzbudny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Silnik elektryczny obcowzbudny - silnik elektryczny prądu stałego, w którym uzwojenie wzbudzające jest zasilane z oddzielnego źródła napięcia (innego niż uzwojenie twornika).

Silniki obcowzbudne ze względu na identyczne właściwości z silnikami wzbudzanymi magnesami trwałymi rozpatruje się je łącznie. Silniki tego typu stosuje się przeważnie jako silniki prądu stałego o dużym zakresie zmian prędkości obrotowej. W obu przypadkach strumień magnetyczny jest stały, a do zmiany prędkości obrotowej wykorzystuje się napięcie twornika (wirnika). Przy stałym napięciu twornika moment obrotowy zmniejsza się w miarę wzrostu prędkości obrotowej. Prąd twornika jest proporcjonalny do momentu napędowego.

Ważniejsze wzory:

gdzie:

  • E -Siła elektromotoryczna (SEM)
  • - Stała wynikająca z konstrukcji silnika
  • -Prędkość kątowa z jaką wiruje twornik
  • -Strumień magnetyczny wytwarzany przez elektromagnesy
  • -Moment elektromagnetyczny wytwarzany przez silnik
  • -Moment mechaniczny wytwarzany przez napędzane przez sinik urządzenie.
  • -Prąd twornika
  • -Moc elektryczna w obwodzie twornika, która zamieniana jest na moc mechaniczną.
  • -Moc mechaniczna
  • -Napięcie twornika
  • -Rezystancja regulacyjna
  • -Rezystancja zastępcza układu
  • -Prędkość biegu jałowego, największa prędkość jaką może osiągnąć silnik
  • -Współczynnik nachylenia charakterystyki mechanicznej

Powyższe wzory są również słuszne dla silników elektrycznych bocznikowych. Silniki obcowzbudne stosuje się w trakcji elektrycznej (tramwaje, kolej), w maszynach wyciągowych, dźwigach. Silnik obcowzbudny wraz z regulatorem obrotów może być zasilany z jednego źródła napięcia, wówczas regulacja prędkości może odbywać się przez zmianę napięciem zasilania twornika lub rzadziej przez zmianę strumienia wzbudzenia oraz obciążeniem dodatkową rezystancją regulacyjną.

Bibliografia[edytuj]

  1. "Urządzenia i systemy mechatroniczne" prof. dr hab. inż. Mariusz Olszewski