Silnik reluktancyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat budowy silnika reluktancyjnego
Schemat budowy silnika reluktancyjnego
Schemat budowy silnika reluktancyjnego

Silnik reluktancyjny – jest to silnik synchroniczny budowany jako jawnobiegunowy bez uzwojeń wzbudzenia. Jedynym momentem siły, jaki występuje w tego typu silnikach, jest moment reluktancyjny, który pomimo braku wzbudzenia pojawia się wskutek dynamicznego działania pola magnetycznego na element asymetryczny magnetycznie. Warunkiem pracy silnika reluktancyjnego jest wystąpienie asymetrii magnetycznej wirnika. W wyniku tego wirnik dąży do zajęcia takiego położenia względem stojana, przy którym reluktancja (oporność magnetyczna) strumienia jest najmniejsza. W przypadku symetrii magnetycznej wirnika moment reluktancyjny nie powstaje i silnik nie mógłby działać.
Zalety:

  • prosta konstrukcja;
  • brak obwodu wzbudzenia.

Wady:

  • mniejszy moment siły;
  • wibracje i spowodowany nimi hałas powstający przy niesymetrycznym kształcie wirnika.

Wyróżnia się różne typy silników reluktancyjnych:

  • silnik reluktancyjny synchroniczny Synchronous reluctance motor
  • silnik ze zmienna reluktancją (ang. variable reluctance motor)
  • silnik ze przełączalną reluktancją (ang. switched reluctance motor)
  • silnik krokowy ze zmienną reluktancją.

Silniki reluktancyjne mogą, niskim kosztem, dostarczać moc wysokiej gęstości (zob. też gęstość energii) przez co są idealne dla wielu zastosowań. Do XXI wieku ich użytkowanie było znacznie ograniczone z uwagi na złożoność projektowania i sterowania nimi.

Wikimedia Commons