Simona Halep

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Simona Halep
Ilustracja
Państwo  Rumunia
Data i miejsce urodzenia 27 września 1991
Konstanca
Wzrost 168 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2006
Zakończenie kariery aktywna
Trener Daniel Dobre
poprzednio Darren Cahill
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 19 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (9 października 2017)
Australian Open F (2018)
Roland Garros W (2018)
Wimbledon W (2019)
US Open SF (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 71 (15 maja 2017)
Australian Open 1R (2011–2014)
Roland Garros 2R (2012)
Wimbledon 1R (2011–2013, 2015)
US Open 2R (2011)
Odznaczenia
Kawaler Orderu Gwiazdy Rumunii (republ.)

Simona Halep (ur. 27 września 1991 w Konstancy) – rumuńska tenisistka, zwyciężczyni French Open 2018 i Wimbledonu 2019 w grze pojedynczej, liderka rankingu WTA od 9 października 2017 do 28 stycznia 2018 oraz od 26 lutego 2018 do 27 stycznia 2019.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Sezony 2008–2009[edytuj | edytuj kod]

Halep z trofeum podczas French Open 2008

Rozpoczęła rok 2008 od rozgrywek juniorskich, osiągając finał w Nottinghill, gdzie przegrała z Arantxą Rus. W ćwierćfinale Australian Open pokonała Anastasiję Pawluczenkową, później przegrywając w półfinale z Jessicą Moore.

Podczas French Open była rozstawiona z numerem dziewiątym. W pierwszej rundzie pokonała Charlotte Rodier, następnie Karen Barbat, w trzeciej rundzie zwyciężyła z piątą rozstawioną Jessicą Moore wynikiem 6:0, 6:1. W ćwierćfinale Simona wygrała z Kseniją Łykiną, a w półfinale z Arantxą Rus. W rumuńskim finale zwyciężyła z Eleną Bogdan wynikiem 6:4, 6:7(3), 6:2.

Halep startowała też w seniorskich rozgrywkach rangi ITF. Na przełomie kwietnia i maja wygrała dwa turnieje w Bukareszcie z pulą nagród 10 000 dolarów amerykańskich. Był to jej trzeci i czwarty triumf w zawodach tej rangi. W czerwcu zwyciężyła w szwedzkim Kristinehamn w turnieju z pulą nagród 25 000 dolarów amerykańskim, w finale pokonując Anne Schäfer.

Kontynuowała grę w rozgrywkach ITF przez cały 2009 rok dochodząc m.in. do ćwierćfinału w Bukareszcie, półfinałów w Mińsku i Opolu i finału w Makarskiej. W sierpniu triumfowała w Mariborze, w finale pokonując Katalin Marosi. W 2009 roku zagrała również w kwalifikacjach do turnieju WTA Tour w Paryżu oraz do French Open, w obu przypadkach przegrywając w drugiej rundzie.

W wieku 18 lat poddała się operacji zmniejszenia biustu[1].

Sezon 2010[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2010 wystartowała w Australian Open, gdzie przegrała ze Stéphanie Foretz w pierwszej rundzie kwalifikacji. Przełomowy był dla niej turniej WTA Tour w Marbelli. Jako kwalifikantka dotarła tam do ćwierćfinału, po drodze pokonując 70. w rankingu Ivetę Benešovą oraz 36. na świecie Soranę Cîrsteę. Przegrała z drugą rozstawioną Flavią Pennettą, wynikiem 4:6, 6:7(4). Następnie Halep przeszła kwalifikacje do turnieju w Barcelonie, przegrywając jednak w pierwszej rundzie 4:6, 6:3, 3:6 z Carlą Suárez Navarro.

Na przełomie kwietnia i maja osiągnęła pierwszy w karierze finał imprezy cyklu WTA Tour. Miało to miejsce w Fezie. Po zakwalifikowaniu się do turnieju głównego pokonała Lucie Hradecką 7:5, 6:1 i Olhę Sawczuk 6:3, 6:1. W ćwierćfinale zwyciężyła drugą rozstawioną Patty Schnyder wynikiem 6:2, 7:6(3). W półfinale wygrała z Renatą Voráčovą. W finale musiała uznać wyższość Ivety Benešovej, przegrywając wynikiem 4:6, 2:6.

W maju przeszła kwalifikacje do French Open, w ostatniej rundzie pokonując Bethanie Mattek-Sands. W pierwszej rundzie turnieju głównego przegrała z Samanthą Stosur 5:7, 1:6. Podczas US Open miała szansę pokonać Jelenę Janković – serwowała w trzecim secie przy stanie 5:4. Halep ostatecznie przegrała wynikiem 4:6, 6:4, 5:7.

Sezon 2011[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2011 osiągnęła ćwierćfinał w Auckland. Pokonała tam Ayumi Moritę i Jelenę Wiesninę, ulegając Yaninie Wickmayer. W Hobart nie udało jej się przejść kwalifikacji. Podczas Australian Open 2011 dotarła do trzeciej rundy turnieju głównego. W drugiej rundzie wygrała z 24. na świecie Alisą Klejbanową. W kolejnej rundzie przegrała jednak w dwóch setach z Agnieszką Radwańską.

W kwietniu powtórzyła wynik z ubiegłego sezon, docierając do finału w Fezie. Tym razem przegrała z Albertą Brianti 3:6, 4:6. W Estoril, przegrała w pierwszej rundzie z późniejszą triumfatorką tej imprezy – Anabel Mediną Garrigues. W wielkoszlemowym French Open przegrała z Samanthą Stosur, z kolei na Wimbledonie – z Sereną Williams – w obu przypadkach w drugiej rundzie.

Halep zakwalifikowała się do turnieju głównego podczas Rogers Cup 2011. W pierwszej rundzie spotkała się ze Swietłaną Kuzniecową. Mecz trwał 2 godziny i 14 minut i zakończył się zwycięstwem Rumunki – 4:6, 6:4, 6:3. Było to jej pierwsze zwycięstwo nad zawodniczką z czołowej 20. rankingu. Przegrała w drugiej rundzie z Lucie Šafářovą wynikiem 2:6, 4:6.

Podczas wielkoszlemowego US Open 2011 pokonała w pierwszej rundzie rozstawioną z numerem szóstym Li Na wynikiem 6:2, 7:5. Było to jej pierwsze zwycięstwo nad zawodniczką z czołowej dziesiątki rankingu WTA Tour. Odpadła w drugiej rundzie z Carlą Suárez Navarro, przegrywając 6:3, 2:6, 2:6.

Sezon 2012[edytuj | edytuj kod]

Halep przegrała w pierwszej rundzie Australian Open, wcześniej dochodząc do ćwierćfinału w Hobart. Następnie dochodziła do trzecich rund w turniejach rangi WTA Premier Mandatory w Indian Wells i Miami.

Na kortach ceglanych w Barcelonie osiągnęła ćwierćfinał, a w Fezie dotarła do półfinału. W Madrycie i Rzymie przegrywała w pierwszej rundzie – w obu przypadkach z Venus Williams.

W maju podczas turnieju w Brukseli pokonała m.in. Jelenę Janković i Dominikę Cibulkovą, dochodząc do finału. W meczu o mistrzostwo przegrała z Agnieszką Radwańską 5:7, 0:6.

Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 zanotowała pierwszą rundę gry pojedynczej i podwójnej.

Sezon 2013[edytuj | edytuj kod]

Simona Halep podczas New Haven Open at Yale

Halep rozpoczęła sezon jako 47. rakieta świata. Jej dwa pierwsze turnieje zakończyły się porażkami w pierwszych rundach. Pierwszy sukces nastąpił podczas zawodów w Rzymie w maju. Halep pokonała wtedy Swietłanę Kuzniecową i czwartą zawodniczkę świata – Agnieszkę Radwańską. W ćwierćfinale obroniła dwie piłki meczowe i wygrała mecz przeciw Jelenie Janković. W półfinale uległa późniejszej mistrzyni – Serenie Williams. Na French Open przegrała w trzech setach z Carlą Suárez Navarro.

Następnie wystartowała w turnieju w Norymberdze. Dotarła tam do finału, po drodze pokonując m.in. Lucie Šafářovą. W meczu finałowym pokonała Andreę Petković 6:3, 6:3, po raz pierwszy zwyciężając w turnieju rangi WTA Tour. Później udała się do ’s-Hertogenbosch. Na trawiastych kortach wygrała m.in. z Robertą Vinci, dochodząc ponownie do finału. Triumfowała w całych zawodach, pokonując w finale Kirsten Flipkens wynikiem 6:4, 6:2. Podczas Wimbledonu 2013 odpadła w drugiej rundzie po trzysetowym meczu z Li Na.

Po sezonie na kortach trawiastych Halep wygrała trzeci turniej w roku. Miało to miejsce w Budapeszcie, gdzie pokonywała kolejno: Sesił Karatanczewą, Ágnes Buktę, Tímeę Babos, Alexandrę Cadanțu i w finale Yvonne Meusburger wynikiem 6:3, 6:7(7), 6:1.

Osiągnęła drugi ćwierćfinał turnieju WTA Premier 5 podczas zawodów w Cincinnati, gdzie po raz kolejny przegrała z Sereną Williams.

W następnym starcie, w New Haven sięgnęła po czwarty tytuł w roku, a pierwszy rangi WTA Premier. W meczu o mistrzostwo pokonała Petrę Kvitovą 6:2, 6:2. Na US Open osiągnęła po raz pierwszy czwartą rundę turnieju wielkoszlemowego. Przegrała tam z Flavią Pennettą w dwóch setach.

W Moskwie po raz piąty w sezonie triumfowała w turnieju cyklu WTA Tour, w finale pokonując Samanthę Stosur. Dzięki temu zwycięstwu została jedyną zawodniczką w roku, której udało się wygrać turnieje na trzech różnych nawierzchniach – ceglanej, trawiastej, twardej i w zawodach w hali. Została również drugą zawodniczką (po Serenie Williams), pod względem ilości wygranych turniejów w ciągu roku.

Na koniec sezonu, w listopadzie wystartowała w turnieju WTA Tournament of Champions w Sofii, gdzie osiągnęła dziewiąty finał w karierze, a szósty w sezonie. W ostatnim meczu pokonała, tak jak w turnieju poprzednim, Samanthę Stosur. Zakończyła rok na 11. miejscu w rankingu WTA.

21 listopada 2013 zdobyła nagrodę WTA w kategorii „Most Improved Player” za największe postępy w roku.

Sezon 2014[edytuj | edytuj kod]

Rok 2014 rozpoczął się od porażki Halep w pierwszej rundzie turnieju w Sydney. Podczas Australian Open była rozstawiona z numerem 11. W pierwszej rundzie pokonała Katarzynę Piter, w drugiej Varvarę Lepchenko, później Zarinę Dijas. Następnie wygrała z byłą liderką rankingu WTA Jeleną Janković w trzech setach, osiągając pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał w karierze. Przegrała z późniejszą finalistką – Dominiką Cibulkovą wynikiem 3:6, 0:6. Dzięki punktom zdobytym w Melbourne awansowała na 10. miejsce w światowym rankingu. Została jedną z czterech Rumunek w historii notowanych w pierwszej dziesiątce tego rankingu.

Po nieudanym występie w Paryżu, zwyciężyła w turnieju rangi WTA Premier 5 w Dosze. W finale pokonała Angelique Kerber wynikiem 6:2, 6:3. W zawodach w Indian Wells Rumunka osiągnęła półfinał, w którym uległa Agnieszce Radwańskiej 3:6, 4:6.

W turnieju rozgrywanym na kortach ceglanych w Madrycie Halep zanotowała finał, w którym nie sprostała Marii Szarapowej, przegrywając 6:1, 2:6, 3:6. Podczas French Open dotarła do pierwszego finału Wielkiego Szlema, w którym ponownie uległa Szarapowej, tym razem 4:6, 7:6(5), 4:6. Po tym turnieju awansowała na trzecie miejsce w rankingu singlowym WTA Tour.

Podczas Wimbledonu rozstawiona z numerem trzecim Simona Halep awansowała do półfinału. Walkę o finał przegrała z Eugenie Bouchard 6:7(5), 2:6. W turnieju w Bukareszcie najwyżej notowana zawodniczka przegrała jednego seta – w meczu półfinałowym z Monicą Niculescu. W finale Rumunka pokonała Robertę Vinci 6:1, 6:3.

W New Haven w swoim pierwszym meczu uległa Magdalénie Rybárikovej 2:6, 6:4, 3:6. Udział w US Open rozpoczęła od zwycięstwa z Danielle Collins 6:7(2), 6:1, 6:2, a następnie pokonała Janę Čepelovą 6:2, 6:1. W trzeciej rundzie przegrała z Mirjaną Lučić-Baroni 6:7(6), 2:6.

Okres gry w Azji rozpoczęła od porażki w drugiej rundzie w Wuhanie z Garbiñe Muguruzą 6:2, 2:6, 3:6. W Pekinie mecz ćwierćfinałowy przeciw Anie Ivanović oddała walkowerem. Podczas Turnieju Mistrzyń, w fazie grupowej pokonała Bouchard i Williams, a uległa Ivanović. W półfinale wygrała z Radwańską 6:2, 6:2, natomiast w meczu mistrzowskim nie sprostała Serenie Williams, przegrywając 3:6, 0:6.

W sezonie 2014 trenowana była przez Wima Fissette, byłego szkoleniowca m.in. Kim Clijsters czy Sabine Lisicki. Halep zakończyła z nim współpracę pod koniec roku. Jej nowym szkoleniowcem został Victor Ioniţă. Jej menadżerką została Virginia Ruzici.

Sezon 2015[edytuj | edytuj kod]

Kolejny sezon Halep zaczęła od zwycięstwa w Shenzhen, pokonując w finale Timeę Bacsinszky w obu setach po 6:2. Podczas Australian Open powtórzyła wynik sprzed roku, docierając do ćwierćfinału, w którym uległa Jekatierinie Makarowej 4:6, 0:6. W rozgrywkach Pucharu Federacji zwyciężyła z Silvią Soler Espinosą i przegrała z Garbiñe Muguruzą.

W finale turnieju rangi WTA Premier 5 w Dubaju mieszkanka Konstancy pokonała Karolínę Plíškovą 6:4, 7:6(4). Triumfowała także w zawodach klasy WTA Premier Mandatory w Indian Wells, w ostatnim meczu zwyciężając z Jeleną Janković w trzech setach. Z kolei w Miami dotarła do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Sereną Williams.

W Stuttgarcie Rumunka uległa w półfinale Caroline Wozniacki, pokonując po drodze m.in. Muguruzę i Errani. W Madrycie zakończyła udział już na pierwszej rundzie. W Rzymie pokonała trzy rywalki, ale z Carlą Suárez Navarro nie zdołała wygrać.

Grę na kortach trawiastych rozpoczęła w Birmingham, gdzie doszła do ćwierćfinału. Podczas Wimbledonu uległa w pierwszym spotkaniu Jaiea Čepelovej.

W Toronto Halep dotarła do finału, w którym skreczowała w meczu z Belindą Bencic. W Cincinnati pokonała m.in. Jelenę Janković, by w finale przegrać z Sereną Williams. W Nowym Jorku doszła do półfinału, w którym przegrała z późniejszą mistrzynią Flavią Pennettą.

Po ćwierćfinale w Kantonie doszła do trzeciej rundy w Wuhanie, zaś w Pekinie skreczowała w meczu otwarcia. Podczas turnieju WTA Finals w Singapurze nie udało jej się wyjść z grupy, ale i tak zakończyła sezon na pozycji wiceliderki rankingu WTA.

Sezon 2016[edytuj | edytuj kod]

W Sydney Halep przegrała w półfinale ze Swietłaną Kuzniecową, a podczas Australian Open odpadła już w pierwszej rundzie. W pojedynku ćwierćfinałowym Pucharu Federacji z Czechami zwyciężyła w jednym z dwóch meczów. W Dubaju i Dosze nie wygrała ani jednego meczu, natomiast w Indian Wells i Miami osiągnęła ćwierćfinał.

W barażach o Grupę Światową Fed Cupu z Niemcami ponownie zanotowała bilans 1-1. W Stuttgarcie już w pierwszym meczu została pokonana przez późniejszą finalistkę Laurę Siegemund. W Madrycie sięgnęła po trofeum, pokonując w finale Dominikę Cibulkovą 6:2, 6:4. W Rzymie nie wygrała ani jednego meczu. We French Open osiągnęła rundę czwartą, a na Wimbledonie zaszła krok dalej, ulegając finalistce tego turnieju, Angelique Kerber.

Następnie zdobyła tytuł w Bukareszcie i Montrealu, gdzie zrewanżowała się Kerber. Pominąwszy igrzyska olimpisjkie, pokonała Radwańską w ćwierćfinale w Cincinnati, a następnie znowu przegrała z Kerber. W ćwierćfinale US Open nie sprostała Serenie Williams.

W Wuhanie doszła do półfinału, ale w Pekinie wygrała tylko jeden mecz. Podczas WTA Finals pokonała Madison Keys, ale nie sprostała liderce rankingu Kerber i zwyciężczyni turnieju Cibulkovej, kończąc rok na czwartym miejscu w rankingu.

Sezon 2017[edytuj | edytuj kod]

Rumunka wygrała jeden mecz w Shenzhen i ani jednego w Australian Open, gdzie została uległa Shelby Rogers 3:6, 1:6. W Petersburgu oddała mecz ćwierćfinałowy walkowerem, a w Indian Wells w drugim meczu przegrała z Kristiną Mladenovic 3:6, 3:6. W Miami w ćwierćfinale uległa Johannie Koncie.

Na kortach ziemnych w Stuttgarcie doszła do półfinału, gdzie, tak jak rok wcześniej, uległa Laurze Siegemund. W Madrycie w drugiej rundzie w meczu z Robertą Vinci broniła piłek meczowych przy stanie 6:3, 2:6, 1:5, lecz ostatecznie zwyciężyła 6:3, 2:6, 7:6(2). W finale w trzysetowym pojedynku zrewanżowała się Kristinie Mladenovic. W Rzymie doszła do finału, w którym przegrała z Eliną Switoliną 6:4, 5:7, 1:6. Podczas French Open w ćwierćfinale ze Switoliną przegrywała już 3:6, 0:5, jednak zdołała odwrócić losy meczu na 3:6, 7:6(7), 6:2. W półfinale pokonała Karolínę Plíškovą 6:4, 3:6, 6:3. W finale przegrała 6:4, 4:6, 3:6 z Jeļeną Ostapenko.

Na kortach trawiastych w Eastbourne w ćwierćfinale przegrała z Caroline Wozniacki 7:5, 4:6, 1:6. Na tym samym etapie Wimbledonu była o dwa punkty przy własnym serwisie od pokonania Konty i objęcia prowadzenia w światowej klasyfikacji, ale ostatecznie przegrała 7:6(2), 6:7(5), 4:6.

W Waszyngtonie doszła do ćwierćfinału, w którym przegrała z Jekatieriną Makarową. W Toronto doszła do półfinału, ulegając w nim Switolinie 1:6, 1:6. W Cincinnati zagrała w finale, w którym przegrała 1:6, 0:6 z Garbiñe Muguruzą.

W US Open już w pierwszym meczu przegrała z Mariją Szarapową. W Wuhanie w pierwszym meczu przegrała z Darją Kasatkiną. W Pekinie Rumunka doszła do finału, jednak w nim uległa Caroline Garcii 4:6, 6:7(3). Dzięki temu wynikowi objęła prowadzenie w rankingu WTA.

Turniej WTA Finals rozpoczęła od rewanżu na Caroline Garcii 6:4, 6:2. W kolejnych meczach przegrała natomiast z Wozniacki 0:6, 2:6 i Switoliną 3:6, 4:6.

Sezon 2018[edytuj | edytuj kod]

Halep zainaugurowała sezon 2018 występem w zawodach w Shenzhen, odnosząc zwycięstwo w pierwszej rundzie nad Nicole Gibbs 6:4, 6:1[2], następnie wygrała z Duan Yingying 3:6, 6:1, 6:2[3]. W ćwierćfinale pokonała Arynę Sabalenkę 6:2, 6:2[4], po czym spotkała się w półfinale z Iriną-Camelią Begu, triumfując nad przeciwniczką 6:1, 6:4[5]. Zwyciężywszy w finale Kateřinę Siniakovą 6:1, 2:6, 6:0, zdobyła swój 16. tytuł w karierze sportowej. Tego samego dnia wraz z Begu sięgnęły po tytuł w grze deblowej po wygranej nad Siniakovą i Barborą Krejčíkovą 1:6, 6:1, 10–8[6]. W Australian Open pokonała Destanee Aiavę 7:6(5), 6:1[7] i Eugenie Bouchard 6:2, 6:2[8], Lauren Davis 6:4, 4:6, 15:13[9] i Naomi Ōsakę 6:3, 6:2[10]. W ćwierćfinale wygrała z Karolíną Plíškovą 6:3, 6:2, awansując tym samym po raz pierwszy w karierze do półfinału Australian Open[11]. W przedostatniej rundzie turnieju wyeliminowała Angelique Kerber 6:3, 4:6, 9:7[12]. W finale musiała uznać wyższość Caroline Wozniacki, przegrywając 6:7(2), 6:3, 4:6[13].

W Dosze wygrała z Jekatieriną Makarową 6:3, 6:0 w drugiej rundzie[14], po czym wyeliminowała Anastasiję Sevastovą 6:4, 6:3[15] i Catherine Bellis 6:0, 6:4[16], jednak w wyniku urazu stopy zrezygnowała z występu w meczu półfinałowym, w którym miała zmierzyć się z Garbiñe Muguruzą[17].

Podczas turnieju w Indian Wells w drugiej rundzie była blisko porażki z Caroline Dolehide, ale ostatecznie wygrała 1:6, 7:6(3), 6:2. W ćwierćfinale pokonała Petrę Martić wynikiem 6:4, 6:7(5), 6:3, zaś w półfinale uległa Naomi Ōsace 3:6, 0:6. Na kortach twardych w Miami pokonała Océane Dodin 3:6, 6:3, 7:5, ale już w drugim meczu uległa Agnieszce Radwańskiej 6:3, 2:6, 3:6.

Sezon na kortach ziemnych rozpoczęła w Stuttgarcie. W swoim pierwszym meczu wyeliminowała Magdalénę Rybárikovą 4:6, 6:2, 6:3, natomiast w drugim przegrała 4:6, 1:6 z Coco Vandeweghe. W Madrycie Rumunka wygrała kolejne spotkania 6:1, 6:0 z Makarową, 6:0, 6:3 z Mertens i 6:1, 6:4 z Kristýną Plíškovą, jednak w ćwierćfinale rewanż wzięła jej siostra Karolína Plíšková, której Halep uległa 4:6, 3:6. W Rzymie po wygraniu trzech spotkań doszła do finału, w którym jednak doszło do powtórki z zeszłego roku – Rumunka ponownie przegrała ze Switoliną 0:6, 4:6. We French Open pokonała m.in. Angelique Kerber w ćwierćfinale oraz Garbiñe Muguruzę w półfinale, zaś w finale triumfowała 3:6, 6:4, 6:1 nad Sloane Stephens, zdobywając tym samym pierwszy w karierze wielkoszlemowy tytuł.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A Q1 3R 1R 1R QF QF 1R 1R F 4R 0 / 9 19 – 9
French Open A Q2 1R 2R 1R 1R F 2R 4R F W QF 1 / 10 28 – 9
Wimbledon A A Q2 2R 1R 2R SF 1R QF QF 3R W 1 / 9 24 – 8
US Open A A 1R 2R 2R 4R 3R SF QF 1R 1R 2R 0 / 10 17 – 10
Ranking na koniec roku 352 210 81 53 47 11 3 2 4 1 1 2 / 38 88 – 36

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A 1R 1R 1R 1R A A A A A 0 / 4 0 – 4
French Open A A A 1R 2R 1R A A A A A A 0 / 3 1 – 2
Wimbledon A A A 1R 1R 1R A 1R A A A A 0 / 4 0 – 4
US Open A A A 2R 1R 1R A A A A A 0 / 3 1 – 3
Ranking na koniec roku 345 281 197 221 484 497 301 124 148 165 0 / 14 2 – 13

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A 1R A A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A QF A A A 0 / 1 2 – 0
0 / 2 2 – 1

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Tournament of Champions
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 36 (19–17)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 1 maja 2010 Fez Ceglana Czechy Iveta Benešová 4:6, 2:6
Finalistka 2. 24 kwietnia 2011 Fez Ceglana Włochy Alberta Brianti 4:6, 3:6
Finalistka 3. 27 maja 2012 Bruksela Ceglana Polska Agnieszka Radwańska 5:7, 0:6
Zwyciężczyni 1. 15 czerwca 2013 Norymberga Ceglana Niemcy Andrea Petković 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 2. 22 czerwca 2013 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Belgia Kirsten Flipkens 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 3. 14 lipca 2013 Budapeszt Ceglana Austria Yvonne Meusburger 6:3, 6:7(7), 6:1
Zwyciężczyni 4. 24 sierpnia 2013 New Haven Twarda Czechy Petra Kvitová 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 5. 20 października 2013 Moskwa Twarda (hala) Australia Samantha Stosur 7:6(1), 6:2
Zwyciężczyni 6. 3 listopada 2013 Sofia Twarda (hala) Australia Samantha Stosur 2:6, 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 7. 16 lutego 2014 Doha Twarda Niemcy Angelique Kerber 6:2, 6:3
Finalistka 4. 11 maja 2014 Madryt Ceglana Rosja Marija Szarapowa 6:1, 2:6, 3:6
Finalistka 5. 7 czerwca 2014 French Open Ceglana Rosja Marija Szarapowa 4:6, 7:6(5), 4:6
Zwyciężczyni 8. 13 lipca 2014 Bukareszt Ceglana Włochy Roberta Vinci 6:1, 6:3
Finalistka 6. 26 października 2014 Singapur Twarda (hala) Stany Zjednoczone Serena Williams 3:6, 0:6
Zwyciężczyni 9. 10 stycznia 2015 Shenzhen Twarda Szwajcaria Timea Bacsinszky 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 10. 21 lutego 2015 Dubaj Twarda Czechy Karolína Plíšková 6:4, 7:6(4)
Zwyciężczyni 11. 22 marca 2015 Indian Wells Twarda Serbia Jelena Janković 2:6, 7:5, 6:4
Finalistka 7. 16 sierpnia 2015 Toronto Twarda Szwajcaria Belinda Bencic 6:7(5), 7:6(4), 0:3 krecz
Finalistka 8. 23 sierpnia 2015 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 3:6, 6:7(5)
Zwyciężczyni 12. 7 maja 2016 Madryt Ceglana Słowacja Dominika Cibulková 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 13. 17 lipca 2016 Bukareszt Ceglana Łotwa Anastasija Sevastova 6:0, 6:0
Zwyciężczyni 14. 31 lipca 2016 Montreal Twarda Stany Zjednoczone Madison Keys 7:6(2), 6:3
Zwyciężczyni 15. 13 maja 2017 Madryt Ceglana Francja Kristina Mladenovic 7:5, 6:7(5), 6:2
Finalistka 9. 21 maja 2017 Rzym Ceglana Ukraina Elina Switolina 6:4, 5:7, 1:6
Finalistka 10. 10 czerwca 2017 French Open Ceglana Łotwa Jeļena Ostapenko 6:4, 4:6, 3:6
Finalistka 11. 20 sierpnia 2017 Cincinnati Twarda Hiszpania Garbiñe Muguruza 1:6, 0:6
Finalistka 12. 8 października 2017 Pekin Twarda Francja Caroline Garcia 4:6, 6:7(3)
Zwyciężczyni 16. 6 stycznia 2018 Shenzhen Twarda Czechy Kateřina Siniaková 6:1, 2:6, 6:0
Finalistka 13. 27 stycznia 2018 Australian Open Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:7(2), 6:3, 4:6
Finalistka 14. 20 maja 2018 Rzym Ceglana Ukraina Elina Switolina 0:6, 4:6
Zwyciężczyni 17. 9 czerwca 2018 French Open Ceglana Stany Zjednoczone Sloane Stephens 3:6, 6:4, 6:1
Zwyciężczyni 18. 12 sierpnia 2018 Montreal Twarda Stany Zjednoczone Sloane Stephens 7:6(6), 3:6, 6:4
Finalistka 15. 18 sierpnia 2018 Cincinnati Twarda Holandia Kiki Bertens 6:3, 6:7(6), 2:6
Finalistka 16. 16 lutego 2019 Doha Twarda Belgia Elise Mertens 6:3, 4:6, 3:6
Finalistka 17. 11 maja 2019 Madryt Ceglana Holandia Kiki Bertens 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 19. 13 lipca 2019 Wimbledon Trawiasta Stany Zjednoczone Serena Williams 6:2, 6:2

Gra podwójna 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 31 lipca 2016 Montreal Twarda Rumunia Monica Niculescu Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
3:6, 6:7(5)
Zwyciężczyni 1. 6 stycznia 2018 Shenzhen Twarda Rumunia Irina-Camelia Begu Czechy Barbora Krejčíková
Czechy Kateřina Siniaková
1:6, 6:1, 10–8

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2014 Finał Stany Zjednoczone Serena Williams 3:6, 0:6
2015 Faza grupowa Włochy Flavia Pennetta
Rosja Marija Szarapowa
Polska Agnieszka Radwańska
6:0, 6:3
4:6, 4:6
6:7(5), 1:6
2016 Faza grupowa Stany Zjednoczone Madison Keys
Niemcy Angelique Kerber
Słowacja Dominika Cibulková
6:2, 6:4
4:6, 2:6
3:6, 6:7(5)
2017 Faza grupowa Francja Caroline Garcia
Dania Caroline Wozniacki
Ukraina Elina Switolina
6:4, 6:2
0:6, 2:6
3:6, 4:6
2018 wycofała się ze względu na kontuzję
2019 Faza grupowa Kanada Bianca Andreescu
Ukraina Elina Switolina
Czechy Karolína Plíšková
3:6, 7:6(6), 6:3
5:7, 3:6
0:6, 6:2, 4:6

Wygrane turnieje singlowe ITF[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 06/05/2007 Rumunia Bukareszt ITF 10 000 ziemna Rumunia Andreea Mitu 7:6, 6:0
2. 13/05/2007 Rumunia Bukareszt ITF 10 000 ziemna Austria Patricia Mayr 6:3, 3:6, 6:2
3. 04/05/2008 Rumunia Bukareszt ITF 10 000 ziemna Rumunia Elena Bogdan 6:1, 6:3
4. 18/05/2008 Rumunia Bukareszt ITF 10 000 ziemna Francja Stephanie Vongsouthi 7:6, 6:3
5. 29/06/2008 Szwecja Kristinehamn ITF 25 000 ziemna Niemcy Anne Schäfer 6:3, 6:2
6. 06/09/2009 Słowenia Maribor ITF 25 000 ziemna Węgry Katalin Marosi 6:4, 6:2

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo  Rumunia
I runda  Kazachstan: Jarosława Szwiedowa 4:6, 2:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie 2012, reprezentując państwo  Rumunia
I runda Rumunia Sorana Cîrstea  Stany Zjednoczone: Serena Williams / Venus Williams 3:6, 2:6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2008 Francja French Open Ceglana Rumunia Elena Bogdan 6:4, 6:7(3), 6:2

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. bucz: Dla tenisa zmniejszyła piersi. Oto metamorfoza Simony Halep, finalistki Roland Garros (pol.). sport.tvn24.pl, 2014-06-06. [dostęp 2014-07-11].
  2. Rafał Smoliński: WTA Shenzhen: Szarapowa i Halep powitały 2018 rok zwycięstwami. Linette poznała kolejną rywalkę. sportowefakty.pl, 2018-01-01. [dostęp 2018-01-01].
  3. Łukasz Iwanek: WTA Shenzhen: awans Simony Halep. Rumunka będzie najwyżej rozstawiona w Australian Open. sportowefakty.pl, 2018-01-03. [dostęp 2018-01-03].
  4. Łukasz Iwanek: WTA Shenzhen: Simona Halep udzieliła lekcji Arynie Sabalence, Maria Szarapowa w półfinale. sportowefakty.pl, 2018-01-04. [dostęp 2018-01-04].
  5. Łukasz Iwanek: WTA Shenzhen: nie będzie finału Simona Halep – Maria Szarapowa. Katerina Siniakova pożegnała Rosjankę. sportowefakty.pl, 2018-01-05. [dostęp 2018-01-05].
  6. Karolina Konstańczak: WTA Shenzhen: Simona Halep zdobyła tytuł pod dachem, Rumunka i Katerina Siniakova odkurzyły historię. sportowefakty.pl, 2018-01-06. [dostęp 2018-01-06].
  7. Australian Open: Simona Halep stoczyła dramatyczny bój, pechowa kontuzja faworytki. sport.onet.pl, 2018-01-16. [dostęp 2018-01-16].
  8. Bartosz Gębicz: Kolejne porażki rozstawionych. Oprócz Muguruzy odpadła też Konta. przegladsportowy.pl, 2018-01-19. [dostęp 2018-01-19].
  9. Bartosz Gębicz: „Almost dead” – Simona Halep przeżyła maraton w Melbourne. przegladsportowy.pl, 2018-01-20. [dostęp 2018-01-22].
  10. Łukasz Iwanek: Australian Open: Naomi Osaka nie sprawiła problemów Simonie Halep. Rumunka w ćwierćfinale. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-22. [dostęp 2018-01-22].
  11. Łukasz Iwanek: Australian Open: miłe złego początki Karoliny Pliskovej. Simona Halep kontra Andżelika Kerber o finał. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-24. [dostęp 2018-01-24].
  12. Łukasz Iwanek: Australian Open: Simona Halep znów zwycięska po obronie piłek meczowych! Rumunka w finale. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-25. [dostęp 2018-01-25].
  13. Rafał Smoliński: Karolina Woźniacka wraca na fotel liderki! Dunka wyprzedzi Simonę Halep. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-27. [dostęp 2018-01-27].
  14. Łukasz Iwanek: WTA Doha: pewny awans Simony Halep. Porażki Kristiny Mladenović i Madison Keys. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-14. [dostęp 2018-02-17].
  15. Łukasz Iwanek: WTA Doha: Simona Halep odprawiła Anastasiję Sevastovą. Julia Görges pewnym krokiem w ćwierćfinale. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-15. [dostęp 2018-02-17].
  16. Łukasz Iwanek: WTA Doha: Simona Halep i Garbine Muguruza zmierzą się o finał. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-16. [dostęp 2018-02-17].
  17. Rafał Smoliński: WTA Doha: Simona Halep przegrała z kontuzją. Garbine Muguruza wystąpi w finale. sportowefakty.wp.pl, 2018-02-16. [dostęp 2018-02-17].
  18. KLAUS IOHANNIS A DECORAT-O PE SIMONA HALEP CU ORDINUL NAȚIONAL „STEAUA ROMÂNIEI” ÎN GRAD DE CAVALER (rum.). mondonews.ro, 2019-07-15. [dostęp 2019-07-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]