Simonetta Stefanelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Simonetta Stefanelli
Ilustracja
Simonetta Stefanelli w W imieniu narodu włoskiego (1971)
Imię i nazwisko Simonetta Stefanelli
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1954
Rzym, Włochy
Zawód aktorka, przedsiębiorca, projektantka mody
Współmałżonek Michele Placido (1989–1994; rozwód)
Lata aktywności 1968–2003

Simonetta Stefanelli (ur. 30 listopada 1954 w Rzymie) – włoska aktorka filmowa i telewizyjna, jedna z największych gwiazd kina włoskiego.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Simonetta Stefanelli na wielkim ekranie zadebiutowała w 1968 roku w filmie pt. Japońska Żona w reżyserii Gian Luigiego Polidoro. W 1971 roku zagrała w filmach pt. Homo Eroticus (reż. Marco Vicario), Non commettere atti impuri (reż. Giulio Petroni), W imieniu narodu włoskiego (reż. Dino Risi). W 1972 roku zadebiutowała na małym ekranie w niemieckim serialu telewizyjnym pt. Die Sonne angreifen w reżyserii Petera Lilienthala.

Jednak znana stała się dzięki roli w 1972 roku Apollonii Vitelli-Corleone, żony Michaela Corleone w filmie w reżyserii Francisa Ford Coppoli pt. Ojciec chrzestny, gdzie grała obok takich gwiazd jak m.in.: Marlon Brando, Al Pacino, Robert Duvall, James Caan i Diane Keaton. W 1977 roku zagrała w telewizyjnej produkcji pt. The Godfather: A Novel for Television w reżyserii Francisa Ford Coppoli.

Stefanelli odmówiła zarobienia kariery w Hollywood w celu uniknięcia typecastu (ciągłego grania podobnej roli)[1] i postanowiła kontynuować karierę we Włoszech. W 1973 roku zagrała w hiszpańskiej produkcji pt. El mejor alcalde, el rey w reżyserii Rafaela Gila oraz w miniserialu pt. Mojżesz Prawodawca (reż. Gianfranco De Bosio) grając razem z m.in.: Burtem Lancasterem, Anthonym Quaylem i Ingrid Thulin.

Potem grała w wielu filmach włoskich m.in. w 1975 roku w dramacie erotycznym w reżyserii Bruno Gaburro pt. Rodzinne grzechy, gdzie grała wraz z przyszłym mężem Michelem Placido, Trzej Bracia (1981 - reż. Francesco Rosi), Il falco e la colomba (1981 - reż. Fabrizio Lori), Ars Amandi - L'arte di amare (1984 - reż. Walerian Borowczyk), Wielkie magazyny (1986 - reż. Franco Castellano i Giuseppe Moccia), Ojciec chrzestny III (1990 - reż. Francis Ford Coppola).

W 1992 roku po roli w filmie w reżyserii męża Michela Placido pt. Przyjaciółki od serca postanowiła zakończyć karierę aktorską, jednak w 2003 roku wystąpiła gościnnie w serialu pt. Il maresciallo Rocca.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Film[edytuj | edytuj kod]

Seriale[edytuj | edytuj kod]

Projektantka mody[edytuj | edytuj kod]

Simonetta Stefanelli po zakończeniu kariery aktorskiej w 1992 roku zajęła się projektowaniem mody. Obecnie jest właścicielką sklepu mody Simo Bloom w Rzymie, zajmującego się projektowaniem butów i torebek[2][3][4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Simonetta Stefanelli w 1989 roku wzięła ślub z aktorem i reżyserem Michelem Placido, z którym grała w wielu filmach, w tym w 1975 roku główną rolę w dramacie erotycznym pt. Peccati in famiglia, jednak rozwiedli się w 1994 roku. Mają trójkę dzieci: córkę, aktorkę Violantę (ur. 1976) oraz dwóch synów Michelangelo (ur. 1990) i Brenno (ur. 23.08.1991)[5]. Po rozwodzie wraz z dziećmi przeprowadziła się do Londynu[6].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W 2006 i 2008 roku media informowały, że Stefanelli zmarła na raka w Rzymie[2][7][8]. Okazało się to nieprawdą, a aktorka wielokrotnie tłumaczyła w mediach, że trudno jej się żyło z takimi plotkami[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]