Simple DirectMedia Layer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Simple DirectMedia Layer
biblioteka programistyczna
Napisane w C
Aktualna wersja stabilna 2.0[1]
Licencja 1.2 – GNU LGPL
2.0 – Licencja zlib
http://www.libsdl.org
Schemat połączeń pomiędzy jądrem Linuksa a biblioteką SDL

SDL (ang. Simple DirectMedia Layer) – biblioteka programistyczna ułatwiająca tworzenie gier oraz programów multimedialnych.

Jest obsługiwana przez systemy operacyjne GNU/Linux, Windows, Mac OS, Mac OS X, BeOS, FreeBSD, OpenBSD, BSD/OS, Solaris, IRIX i QNX oraz nieoficjalnie przez Windows CE, AmigaOS, MorphOS, Dreamcast, Atari, NetBSD, AIX, OSF/Tru64, RISC OS, SymbianOS i PSP.

SDL został stworzony w roku 1998 przez Sama Lantinga, który w tym czasie pracował w firmie Loki, w celu przeniesienia kilku komercyjnych gier na inne niż Windows platformy systemowe. Biblioteka napisana jest w języku C, dzięki czemu można jej używać również z poziomu C++. Utworzono również wiele portów, za których pośrednictwem można użyć SDL również w innych językach wysokiego poziomu, takich jak Java czy Python. SDL stanowi wolne oprogramowanie i jest rozpowszechniany na zasadach licencji zlib od wersji 1.3 (wcześniej na zasadach LGPL)[2].

Simple DirectMedia Layer wyróżnia się dużą liczbą dodatkowych bibliotek (m.in. do obsługi internetu, czcionek, innych formatów obrazów) - posiada także obsługę OpenGL-a.

Gry, które używają SDL[edytuj | edytuj kod]

Gry, które używają SDL tylko w wersji linuksowej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. SDL 2.0 Has Been Officially Released. phoronix.com, 2013-08-11. [dostęp 2013-09-25].
  2. Ogłoszenie zmiany licencji na liście dyskusyjnej SDL (ang.). 2011-04-07. [dostęp 2012-02-01].