Simple DirectMedia Layer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Simple DirectMedia Layer
Język programowania C
Aktualna wersja stabilna 2.0.8[1] – 1 marca 2018; 4 miesiące temu[2]
Licencja 1.2 – GNU LGPL
2.0 – licencja zlib
Rodzaj biblioteka programistyczna
Strona internetowa
Schemat połączeń pomiędzy jądrem Linuksa a biblioteką SDL

Simple DirectMedia Layer (skrót: SDL) – biblioteka programistyczna ułatwiająca tworzenie gier oraz programów multimedialnych.

Jest obsługiwana przez systemy operacyjne GNU/Linux, Windows, Mac OS, MacOS, BeOS, FreeBSD, OpenBSD, BSD/OS, Solaris, IRIX i QNX oraz nieoficjalnie przez Windows CE, AmigaOS, MorphOS, Dreamcast, Atari, NetBSD, AIX, OSF/Tru64, RISC OS, SymbianOS i PSP.

SDL został stworzony w roku 1998 przez Sama Lantingę, który w tym czasie pracował w firmie Loki, w celu przeniesienia kilku komercyjnych gier na inne niż Windows platformy systemowe. Biblioteka napisana jest w języku C, dzięki czemu można jej używać również z poziomu C++. Utworzono również wiele portów, za których pośrednictwem można użyć SDL również w innych językach wysokiego poziomu, takich jak Java czy Python. SDL stanowi wolne oprogramowanie i jest rozpowszechniany na zasadach licencji zlib od wersji 1.3 (wcześniej na zasadach LGPL)[3].

Simple DirectMedia Layer wyróżnia się dużą liczbą dodatkowych bibliotek (m.in. do obsługi internetu, czcionek, innych formatów obrazów) – posiada także obsługę OpenGL-a.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wersja 2.0.8 na stronie sdl (ang.). [dostęp 2018-07-07].
  2. Wersja 2.0.8 w indeksie wydań (ang.). [dostęp 2018-07-07].
  3. Ogłoszenie zmiany licencji na liście dyskusyjnej SDL (ang.). 2011-04-07. [dostęp 2012-02-01].