Singilis discoidalis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Singilis discoidalis
(Mateu, 1986)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd chrząszcze
Podrząd chrząszcze drapieżne
Rodzina biegaczowate
Podrodzina Lebiinae
Plemię Lebiini
Podplemię Singilina
Rodzaj Singilis
Podrodzaj (Singilis)
Gatunek Singilis (Singilis) discoidalis
Synonimy

Phloeozeteus discoidalis Mateu, 1986

Singilis (Singilis) discoidalis – gatunek chrząszcza z rodziny biegaczowatych i podrodziny Lebiinae.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek opisany został w 1986 roku przez Jaquina Mateu jako Phloeozeteus discoidalis. W 2011 Alexander Anichtchenko dokonał jego redeskrybcji[1][2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Chrząszcz ten osiąga od 4,5 do 4,8 mm długości ciała. Uskrzydlony. Ubarwiony rdzawo lub ceglasto-czerwono z ciemną przedwierzchołkową plamą przyszwową na pokrywach, sięgającą do międzyrzędu 5 lub 4. Głowa tępa, raczej szeroka, nieco wypukła do płaskiej między oczami, z licznymi dużymi i głębokimi punktami, które stają się w kierunku szyi coraz rzadsze. Czoło bez punktowania. Oczy duże i wypukłe. Przedplecze punktowane, nieco pomarszczone, poprzeczne, prawie wypukłe, wyraźnie szersze od głowy, silnie z przodu zaokrąglone, o przednich kątach zatartych. Boki zaokrąglone z długim zafalowaniem z przodu kątów tylnych, które są spiczaste. Brzegi przedplecza szeroko płasko rozszerzone. Dołki przypodstawowe dość głębokie. Podstawa przedplecza pośrodku wydłużona. Bruzda środkowa umiarkowanie szeroka i głęboka. pokrywach o około ⅓ dłuższe niż szerokie, o bokach prawie równoległych, prawie ukośnie ściętych na wierzchołku, który jest słabo zafalowany. Rzędy, włączając rzędy przytarczkowe, dość głęboki i drobno punktowane. Międzyrzędy słabo wypukłe z dwiema porami na międzyrzędach trzecich. U samców I, II i III człon przednich stóp nieco wcięte. Mikrorzeźba silna, szczególnie w przedniej części ciała. Środkowy płat aedeagusa wydłużony, prosty, z wrębem pośrodku, podkreślonym przez zgrubienie na strzałkowatym czubie. Wierzchołek aedeagus nieco wykrzywiony w prawo. Wewnętrzna torebka z małym igiełkowatym poletkiem przypominającym drobne kolce[2][1]

Od podobnego Singillis turcicus różni się silniej poprzecznym przedpleczem i przestrzenią pomiędzy jego punktami dwa razy większą niż między punktami na głowie[1].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten występuje w Egipcie, Izraelu, Arabii Saudyjskiej i Jemenie[2][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]