Sinodelphys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sinodelphys
Sinodelphys szalayi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada ssaki wyższe
Rodzaj Sinodelphys
Gatunek Sinodelphys szalayi

Sinodelphys szalayi – wymarły ssak, żyjący ok. 125 mln lat temu na terenie Chin. Pierwotnie uznany za przedstawiciela kladu Boreosphenida bliżej spokrewnionego ze ssakami niższymi (Metatheria) niż ze ssakami wyższymi (Eutheria)[1]; badania Bi i współpracowników (2018) wskazują jednak na jego przynależność do Eutheria[2]. Sinodelphys ważył ok. 30 g, jego długość wynosiła ok. 15 cm. Prowadził nadrzewny tryb życia, co wywnioskować można na podstawie budowy jego kości stopy. Prawdopodobnie żywił się owadami i innymi bezkręgowcami. Skamieniałości tegoż ssaka zostały odkryte w 2003 r. w skałach formacji Yixian w chińskiej prowincji Liaoning przez zespół Zhe-Xi Luo oraz Johna Wible'a.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zhe-Xi Luo, Qiang Ji, John R. Wible i Chong-Xi Yuan. An Early Cretaceous tribosphenic mammal and metatherian evolution. „Science”. 302 (5652), s. 1933–1940, 2003. DOI: 10.1126/science.1090718. PMID: 14671295 (ang.). 
  2. Shundong Bi, Xiaoting Zheng, Xiaoli Wang, Natalie E. Cignetti, Shiling Yang i John R. Wible. An Early Cretaceous eutherian and the placental–marsupial dichotomy. „Nature”. 558 (7710), s. 390–395, 2018. DOI: 10.1038/s41586-018-0210-3. PMID: 29899454 (ang.). 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Eomaia - najstarszy znany łożyskowiec.