Przejdź do zawartości

Sinofranchetia chinensis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sinofranchetia chinensis
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

jaskropodobne

Rząd

jaskrowce

Rodzina

krępieniowate

Rodzaj

Sinofranchetia

Gatunek

Sinofranchetia chinensis

Nazwa systematyczna
Sinofranchetia chinensis (Diels) Hemsley
Hooker's Icon. Pl. 29: t. 2842. 1907[3]
Synonimy
  • Parvatia chinensis Franch.[3]

Sinofranchetia chinensisgatunek rośliny należący do rodziny krępieniowatych. Reprezentuje monotypowy rodzaj Sinofranchetia. Pnącze występujące w lasach, zaroślach i na ich obrzeżach w dolinach w południowych Chinach (prowincje: Gansu, północna część Guangdong, Hubei, zachodnia część Hunan, południowa część Shaanxi, Syczuan, północno-wschodni Junnan)[4]. Na obszarach górskich sięga do rzędnej 2800 m n.p.m. Roślina bywa uprawiana jako ciekawostka botaniczna. Owoce są jadalne, ale wodniste i mdłe w smaku[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drewniejące pnącze[4][5] osiągające 15 m wysokości, z silnie wijącymi się, silnie rosnącymi pędami[5].
Liście
Opadające zimą, trójlistkowe, na ogonkach do 20 cm długości. Listki cienkie, z wierzchu ciemnozielone, od spodu sine. Boczne listki mniejsze od okazałego listka szczytowego, osiągającego do 15 cm długości i 12 cm szerokości[4].
Kwiaty
Zebrane są w zwisające grona o długości do 30 cm. Kwiaty drobne, jednopłciowe). Kwiaty słupkowe zebrane są u nasady kwiatostanu, a mniejsze męskie na jego szczycie. Działki kielicha do ok. 2 mm długości (w kwiatach słupkowych do 2,5 mm), zielone, z purpurowymi paskami. Płatki są drobne (do 1 mm długości) i nieco mięsiste. Kwiaty żeńskie mają po trzy słupki i bardzo drobne prątniczki, kwiaty męskie zawierają po sześć pręcików z grubymi nitkami[4].
Owoc
Jagody zawierające od kilku do wielu nasion[4]. Mają kolor lawendowofioletowy[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-03-26] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2014-03-17] (ang.).
  3. a b Sinofranchetia chinensis. [w:] The Plant List [on-line]. [dostęp 2014-03-17].
  4. a b c d e Sinofranchetia. [w:] Flora of China [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2014-03-17].
  5. a b c d Roger Philips, Martyn Rix: The Botanical Garden. Vol. I. Trees and shrubs. London: Macmillan, 1988, s. 75. ISBN 0-333-73003-8.