Siwiec żółty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siwiec żółty
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina makowate
Rodzaj siwiec
Gatunek siwiec żółty
Nazwa systematyczna
Glaucium flavum Crantz
Stirp. austr. fasc. 2:133. 1763
Synonimy

Glaucium leiocarpum Boiss.
Glaucium oxylobum Boiss. & Buhse
Glaucium vitellinum Boiss. & Buhse

Siwiec żółty (Glaucium flavum Cr.) – gatunek rośliny należący do rodziny makowatych (Papaveraceae). Rośnie dziko w Afryce Północnej, Zachodniej Azji i na znacznej części Europy[2], głównie nad morzem. W Polsce tylko jako efemerofit, podano jego stanowisko z okolic Gdańska[3]. Jest uprawiany w wielu krajach, również w Polsce.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości 30-70(100 cm). Łodyga i liście mają szarozielone zabarwienie.
Liście
Pierzastodzielne, silnie pomarszczone, silnie owłosione i zebrane w przyziemną różyczkę liściową.
Łodyga
Naga.
Kwiaty
Żółte lub pomarańczowe o średnicy do 8 cm z 2-krotnym słupkiem o 2-łatkowym znamieniu.
Owoc
Wydłużona, dwukomorowa torebka z podłużną przegrodą. Ma długość 15-30 cm.
Liście
Kwiat
Owoc i nasiona

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. W korzeniu i kiełkach posiada żółty sok mleczny[3]. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Liczba chromosomów 2n = 12[3]. Jest rośliną trującą.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Zawiera glaucynę wykorzystywaną w produkcji kremów[4]. Opracowano (zastrzeżoną patentem) metodę wydzielania glaucyny i siwiec żółty jest uprawiany w celu pozyskania tej substancji.
  • Jest uprawiany jako roślina ozdobna. Najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku, na piaszczystym, przepuszczalnym podłożu i jest dość odporny na mróz[5]. Rozmnaża się go przez nasiona wysiewane wprost do gleby jesienią lub wiosną[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-04].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
  3. a b c Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Drogeria internetowa. [dostęp 2010-01-30].
  5. a b zbiorowe: A-Z encyklopedia. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.Sprawdź autora:1.