Skałoskakun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skałoskakun
Zyzomys[1]
Thomas, 1909[2]
Okres istnienia: pliocen–dziś
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – skałoskakun gruboogonowy (Z. pedunculatus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj skałoskakun
Typ nomenklatoryczny

Mus argurus Thomas, 1889

Synonimy
  • Laomys Thomas, 1909[3]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Skałoskakun[4] (Zyzomys) – rodzaj ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w rodzinie myszowatych (Muridae), opisany naukowo w 1909 roku przez O. Thomasa[5].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie w Australii[5][4].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Autor nazwy rodzajowej Zyzomys nie podał jej etymologii, ale może ona wywodzić się od łac. zyzza, „zygzak”; końcówka μυς mus oznacza po grecku „mysz”[6]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” rodzajowi nadano nazwę skałoskakun, nawiązującą do środowiska życia tych gryzoni[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson ten należy do australijskich „starych endemitów”; najstarsze szczątki przedstawiciela tego rodzaju pochodzą z późnego pliocenu. Morfologia chromosomów odróżnia należące do niego gatunki od wszystkich innych gryzoni z kontynentu. Trzonowce skałoskakunów są najbardziej podobne do tych, które mają królikoszczury (Conilurus), ale charakterystyka penisa łączy je z pseudomyszami (Pseudomys) i pokrewnymi rodzajami[5]. Do rodzaju należą następujące gatunki[4][5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zyzomys, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Thomas 1909 ↓, s. 372.
  3. Thomas 1909 ↓, s. 373.
  4. a b c d W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. a b c d Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Zyzomys. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-09-25]
  6. John A. Long, Michael Archer: Prehistoric Mammals of Australia and New Guinea: One Hundred Million Years of Evolution. UNSW Press, 2002, s. 198. ISBN 978-0-86840-435-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]