Skala Apgar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skala Apgar – skala używana w medycynie w celu określenia stanu noworodka zaraz po porodzie[1]: w 1., 3., 5. i 10. minucie życia. Wprowadziła ją w 1953 Virginia Apgar[2], absolwentka Mount Holyoke College (Massachusetts, USA), akronim powstał zaś 10 lat później. Dziecko minimalnie może dostać 0, a maksymalnie 10 punktów.

Cecha 0 punktów 1 punkt 2 punkty
A Appearance (Skin color)

kolor skóry

sinica całego ciała tułów różowy, sinica części dystalnych kończyn całe ciało różowe
P Pulse

puls/na min.

niewyczuwalny <100 >100
G Grimace (Reflex irritability)

reakcja na bodźce (np. wprowadzenie cewnika do nosa)

brak grymas twarzy kaszel lub kichanie
A Activity (Muscle tone)

napięcie mięśni

brak napięcia, wiotkość ogólna napięcie obniżone, zgięte kończyny napięcie prawidłowe, samodzielne ruchy
R Respiration

oddychanie

brak oddechu wolny i nieregularny głośny płacz
Virginia Apgar

Wynik:

  • 10–9 – noworodek w dobrym stanie
  • 8–7 – zmęczenie porodem
  • 6–4 – zamartwica średniego stopnia (sina)
  • 3–0 – zamartwica ciężka (blada)

Skala nie ma zastosowania przy ocenie potrzeby resuscytacji u noworodka. Podkreślano fakt subiektywności oceny przy pomocy tej skali[3].

Przypisy

  1. Finster M., Wood M. The Apgar score has survived the test of time.. „Anesthesiology”. 4 (102), s. 855–7, kwiecień 2005. PMID 15791116. 
  2. APGAR V. A proposal for a new method of evaluation of the newborn infant.. „Current researches in anesthesia & analgesia”. 4 (32). s. 260–7. PMID 13083014. 
  3. Is the Apgar score outmoded?. „Lancet”. 8638 (1), s. 591–92, marzec 1989. PMID 2564115. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.