Skalikurek andyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skalikurek andyjski
Rupicola peruvianus[1]
(Latham, 1790)
Ilustracja
Samiec
Ilustracja
Samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd tyrankowce
Rodzina bławatnikowate
Podrodzina bławatniki
Plemię Rupicolini
Rodzaj Rupicola
Gatunek skalikurek andyjski
Synonimy
  • [Pipra] peruviana Latham, 1790[2]
  • Rupicola peruviana (Latham, 1790)[1]
Podgatunki
  • R. p. sanguinolentus Gould, 1859
  • R. p. peruvianus (Latham, 1790)
  • R. p. aequatorialis Taczanowski, 1889
  • R. p. saturatus Cabanis & Heine, 1860
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Skalikurek andyjski[4] (Rupicola peruvianus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bławatnikowatych (Cotingidae).

Morfologia
Długość ciała 32 cm. Sylwetka bardzo podobna do skalikurka gujańskiego. Samiec – upierzenie szkarłatne lub pomarańczowoczerwone (zależy od podgatunku). Ogon oraz skrzydła czarne z szerokimi białymi lotkami III rzędu. Samica – ciemna, czerwonawobrązowa, z białymi oczami i małym czubkiem. Toki skalikurka andyjskiego różnią się od toków skalikurka gujańskiego tym, że odbywają się na drzewach, a nie na ziemi.
Zasięg, środowisko
Pospolity od pogórza do średnich partii Andów, od Wenezueli do Boliwii. Zamieszkuje zalesione wąwozy, często w pobliżu rzek. Poza tokowiskami obserwowane zazwyczaj samotnie. Żerują na owocujących drzewach.
Podgatunki
Wyróżnia się kilka podgatunków R. peruvianus[2][5]:
  • R. peruvianus sanguinolentus – zachodnia Kolumbia i zachodni Ekwador
  • R. peruvianus aequatorialis – wschodnia Kolumbia, zachodnia Wenezuela, wschodni Ekwador i północno-wschodnie Peru
  • R. peruvianus peruvianus – środkowe Peru
  • R. peruvianus saturatus – południowo-wschodnie Peru i zachodnia Boliwia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rupicola peruvianus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Snow, D.: Andean Cock-of-the-rock (Rupicola peruvianus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-03-06].
  3. Rupicola peruvianus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Rupicolini Bonaparte, 1853 (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-03-05].
  5. F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Cotingas, manakins, tityras, becards (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-03-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 1994. ISBN 83-7073-059-0.