Skarb zakrzowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hipotetyczne wnętrze "grobu zakrzowskiego"

Skarb zakrzowski – trzy grobowce nazwane książęcymi lub okazałami z przełomu III/IV w. n.e. znalezione w latach 1886 i 1887 w dobrach Kornów w Zakrzowie, dzielnicy Wrocławia.

Historia znaleziska[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy grób odkryli 1 kwietnia 1886 r. w zakrzowskiej piaskowni zatrudnieni tam robotnicy. Grób całkowicie zniszczyli, część wyposażenia ukradli, resztę po zawiadomieniu o znalezieniu przejął właściciel piaskowni Heinrich Korn, który przekazał je badaczom z wrocławskiego Muzeum Starożytności Śląskich. Drugi grób odkryto 23 VI 1887, a trzeci 26 VI 1887 r. w tej samej piaskowni. Tym razem oba grobowce wraz z wyposażeniem zabezpieczono. Badania terenowe prowadził kustosz w/w muzeum Hermann Luchs i prezes Towarzystwa Starożytności Śląskich Wilhelm Grempler. Obaj zaczęli też opracowywać znalezione przedmioty, przy czym większość prac kameralnych, a także prac nad wykonaniem kopii wyposażenia (w tym złote i srebrne przedmioty wykonano z tego samego kruszcu) wykonał Grempler, gdyż Luchs zmarł.

W grobowcach znaleziono m.in. biżuterię ze złota i srebra, monety rzymskie (pozwoliły one określić wiek pochówków na przełom III/IV w. n.e.), naczynia, m.in. ze szkła typu "millefiori", brązową podstawę i misę przenośnego ołtarza, łyżki, kamienie do gry, okute metalem wiadro. Szkieletów ludzkich, poza zębami, nie znaleziono. Sądzi się, że w każdym grobie pochowano jedną osobę: mężczyznę (w grobie odkrytym w 1886), kobietę i chłopca. Należały one do zamieszkujących wówczas te tereny plemion germańskich.

Wyposażenie grobów znajdowało się w Muzeum Starożytności Śląskich, a później w Muzeum Rzemiosła Artystycznego we Wrocławiu. Zarówno oryginały, jak i ich repliki były wystawiane na licznych wystawach w różnych miastach Niemiec. Znaczna część skarbu zakrzowskiego zaginęła w trakcie wojny. Pozostała część znajduje się we wrocławskim Muzeum Archeologicznym oraz w warszawskim Muzeum Narodowym. Przetrwały także kopie wykonane przez Gremplera oraz cała dokumentacja zabytków sporządzona przez archeologów niemieckich.

Skarb zakrzowski upamiętniono w nazwie ulicy na Zakrzowie: ulica Skarbu Zakrzowskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Plan miasta Wrocław. Studio Wydawnicze PLAN, 2004 r. ​ISBN 83-911777-6-9

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wieczorek H., 2013: Wielki skarb z małego Zakrzowa. Polska Gazeta Wrocławska, 4 VI 2013, str. 12 i 13.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]