Skawinki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 49°49'22"N 19°42'41"E
- błąd 39 m
WD 49°49'59.9"N, 19°43'0.1"E, 49°49'22.12"N, 19°42'45.22"E
- błąd 14 m
Odległość 1303 m
Skawinki
wieś
Ilustracja
Kościół św. Joachima po zmroku
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat wadowicki
Gmina Lanckorona
Wysokość 350-535 m n.p.m.
Liczba ludności (2006) 1600
Strefa numeracyjna 33
Kod pocztowy 34-143[1]
Tablice rejestracyjne KWA
SIMC 0058531
Położenie na mapie gminy Lanckorona
Mapa konturowa gminy Lanckorona, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Skawinki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Skawinki”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Skawinki”
Położenie na mapie powiatu wadowickiego
Mapa konturowa powiatu wadowickiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Skawinki”
Ziemia49°49′22″N 19°42′41″E/49,822778 19,711389
Skawinki, fotografia A. Szuberta z ok. 1897 r.

Skawinkiwieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie wadowickim, w gminie Lanckorona, na skraju Beskidu Makowskiego, u wschodnich podnóży góry Chełm (603 m n.p.m.), przy lokalnej drodze z Brodów do Palczy, w dolinie potoku Cedron (dopływu Skawinki), który na terenie wsi ma swe źródliska.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Skawinki[2][3]
przysiółki Owczarnia, Zadziele, Zadziele Duże
części wsi Bańdurówka, Chorążówka, Dzidkówka, Gacerówka, Gizówka, Godnówka, Jurkówka, Maltówka, Marcówka, Ostrowiec, Pałusówka, Pilchówka, Repciówka, Sikorówka, Sołtystwo, Szewcówka, Twardoszówka, Wilkówka, Wronówka, Wykówka, Zagrody

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze nieoficjalne wzmianki pochodzą z 1336 r. Lokowana przez Kazimierza Wielkiego 11 listopada 1359. Jako wieś królewska weszła wkrótce w skład starostwa niegrodowego lanckorońskiego i była z nim związana do 1889 r., kiedy to znalazła się w dobrach izdebnickich, należących do Habsburgów. Po I wojnie światowej stała się częścią Spółki Izdebnickie Zakłady Przemysłowe.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Drewniany kościół pw św. Joachima z 1 poł. XVIII w.

Został przeniesiony z Przytkowic w 1956 roku. Ma cechy późnobarokowe. Zbudowany jest na planie krzyża greckiego o równych ramionach i ściętych kątach między ramiennych. Posiada prezbiterium i jedną nawę. Nad wejściem jest chór. Dach siodłowy nakryty jest gontem i posiada ośmioboczną wieżyczkę. Ku wschodowi stoi drewniana wieża konstrukcji słupowej, z nadwieszoną izbicą i nakryta dachem namiotowym. Zawiera:

Murowana kapliczka „Dzwonek” z lat 20. XIX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1154 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Paweł Kutaś, Szlak Architektury Drewnianej w Małopolsce, Zakrzów: wyd. PROMO, 2013, s. 42-43, ISBN 978-83-60941-50-8, OCLC 909996041.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]