Skidziń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skidziń
wieś
ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat oświęcimski
Gmina Brzeszcze
Liczba ludności (2011) 600
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 32-625
Tablice rejestracyjne KOS
SIMC 0213262
Położenie na mapie gminy Brzeszcze
Mapa lokalizacyjna gminy Brzeszcze
Skidziń
Skidziń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skidziń
Skidziń
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Skidziń
Skidziń
Położenie na mapie powiatu oświęcimskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu oświęcimskiego
Skidziń
Skidziń
Ziemia49°58′39″N 19°11′53″E/49,977500 19,198056

Skidziń (do 2009 Skidzin)[1]wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie oświęcimskim, w gminie Brzeszcze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Notowano różne formy nazwy wsi w historii: Skidzin, Skidzyn, Skiedzeń w XV wieku Skedzen w 1581 roku Skidzień[2]. Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Skydzen wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[3].

W dokumencie sprzedaży księstwa oświęcimskiego Koronie Polskiej przez Jana IV oświęcimskiego wystawionym 21 lutego 1457 miejscowość wymieniona została jako Skedzey[4].

Wieś była wsią szlachecką i należała do rodu Skidzińskich, których jako właścicieli wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[3].

W 1564 roku wraz z całym księstwem oświęcimskim i zatorskim miejscowość leżała w Małopolsce w granicach Korony Królestwa Polskiego i znajdowała się w województwie krakowskim w powiecie śląskim[5][6]. Po unii lubelskiej w 1569 księstwo Oświęcimia i Zatora stało się częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów w granicach, której pozostawało do I rozbioru Polski w 1772[5].

Lustracja królewska z roku 1581 zanotowała wieś jako własność Walentego Skidzieńskiego, a w niej wykazała 5 łanów kmiecych, 6 zagrodników z rolą, 1 zagrodnika bez roli, 4 komorników z bydłem, 2 komorników bez bydła[6].

Po rozbiorach Polski wieś znalazła się w zaborze austriackim. W XIX-wiecznym Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego miejscowość wymieniona jest w powiecie bialskim w Galicji. Według austriackiego spisu ludności w XIX wieku roku znajdowało się w niej 51 domów, w których mieszkało 303 mieszkańców, w tym 140 mężczyzn oraz 163 kobiety. 294 osoby były katolikami, a 9 osób izraelitami[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa katowickiego. Po reformie administracyjnej z 1999 roku wieś włączono w granice Małopolski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozbieżności co do właściwego brzmienia nazwy miejscowości (strona internetowa gminy, a także publikacja Szkice z przeszłości Brzeszcz, Jawiszowic, Przecieszyna, Skidzinia, Wilczkowic i Zasola (​ISBN 83-921561-0-2​) podawały, iż właściwa jest forma Skidziń, na części map występuje ona jednak pod nazwą Skidzin) zostały rozwiązane przez Rozporządzenie MSWiA z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych Dz.U. z 2008 r. nr 234, poz. 1586
  2. a b Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich t. X, hasło "Skidzin". nakł. Filipa Sulimierskiego i Władysława Walewskiego, 1880. s. 670. [dostęp 2018–03–24].
  3. a b Przeździecki 1864 ↓.
  4. Krzysztof Prokop: Księstwa oświęcimskie i zatorskie wobec Korony Polskiej w latach 1438-1513. Dzieje polityczne. Kraków: PAU, 2002, s. 151. ISBN 83-88857-31-2.
  5. a b Jan Nepomucen Gątkowski: Rys dziejów księstwa oświęcimskiego i zatorskiego. Lwów: nakład autora, 1867, s. 8,12.
  6. a b Pawiński ↓, s. 97.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aleksander Przeździecki: Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Tom II. Kraków: 1864.
  • Adolf Pawiński: Polska XVI wieku pod względem Geograficzno-statystycznym, Małopolska, Tom III. Warszawa: Skład Główny w Księgarni Gebethnera i Wolffa, 1886.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]