Skimming

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skimmingprzestępstwo polegające na nielegalnym skopiowaniu zawartości paska magnetycznego karty płatniczej bez wiedzy jej posiadacza w celu wytworzenia kopii i wykonywania nieuprawnionych płatności za towary i usługi lub wypłat z bankomatów[1]. Obecnie skimming wymierzony jest także w karty chipowe z układami niechronionej klasy SDA, jak i układami klasy DDA uchodzącymi za bezpieczniejsze. Ponieważ skopiowana karta w elektronicznych systemach bankowych zachowuje się jak karta oryginalna, wszystkie operacje wykonane przy jej pomocy odbywają się kosztem posiadacza oryginalnej karty i obciążają jego rachunek.

Istnieją dwa rodzaje skimmingu: skimming w placówce handlowej oraz skimming bankomatowy.

Skimming w placówce handlowej polega na wykonaniu kopii karty przez sprzedawcę lub inną osobę, która weszła w jej chwilowe posiadanie. Ponieważ w takiej sytuacji przestępcy nie zawsze mają możliwość poznać kod PIN sklonowanej karty, kopie mogą wykorzystać tylko w przypadku kart, które nie wymagają autoryzacji przy pomocy PIN-u, i tylko w płatnościach za towary i usługi. Nie mogą wykorzystać skopiowanej karty do pobierania pieniędzy z bankomatów.

Znacznie bardziej niebezpieczny jest skimming bankomatowy, polegający na tym, że przestępcy instalują na bankomatach lub w ich wnętrzu (czytniku) specjalne urządzenia, które służą do pozyskiwania danych z paska magnetycznego lub chipa (czytnik) oraz PIN-u: kamera, fałszywa klawiatura lub płaska płytka obwodu umieszczona w czytniku na kartę dzięki której można podsłuchać i zmanipulować komunikację między terminalem a chipem i uzyskać numer PIN. Zarejestrowane w ten sposób informacje są najczęściej transmitowane drogą radiową i służą do produkcji fałszywych kart, za pomocą których możliwe jest pobieranie gotówki z kont klientów banków za pośrednictwem bankomatów.

Skimmer[edytuj | edytuj kod]

Skimmer to urządzenie będące specjalnie przygotowaną nakładką bankomatową umożliwiającą pobieranie informacji z pasków magnetycznych zawartych na karcie płatniczej[2]. Nakładce może towarzyszyć dodatkowa klawiatura, nałożona na tę właściwą, zapisująca wpisywane numery PIN lub kamera śledzącą palce na klawiaturze[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bezpieczeństwo finansowe w bankowości elektronicznej – przestępstwa finansowe związane z bankowością elektroniczną. Komisja Nadzoru Finansowego. s. 8. [dostęp 2014-12-06].
  2. „Skimmerzy” wpadli w Krakowie. policja.pl, 2009-02-21. [dostęp 2018-02-02].
  3. Piotr Konieczny: Bankomat i video z instalacji skimmera. niebezpiecznik.pl, 2010-05-09. [dostęp 2018-02-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]