Skocznik długouchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skocznik długouchy
Euchoreutes naso[1]
Sclater, 1891[2]
Ilustracja
Skocznik długouchy na rycinie autorstwa Josepha Smita
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Nadgromada

żuchwowce

Gromada

ssaki

Infragromada

łożyskowce

Rząd

gryzonie

Podrząd

Supramyomorpha

Infrarząd

myszokształtne

Nadrodzina

skoczkowce

Rodzina

skoczkowate

Podrodzina

Euchoreutinae
Lyon, 1901[3]

Rodzaj

Euchoreutes
Sclater, 1891[2]

Gatunek

skocznik długouchy

Podgatunki
  • E. n. naso Sclater, 1890
  • E. n. alashanicus A.B. Howell, 1928[4]
  • E. n. yiwuensis Ma & Li, 1979[5]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[6]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Skocznik długouchy[7] (Euchoreutes naso) – gatunek ssaka z podrodziny skoczników (Euchoreutinae) w obrębie rodziny skoczkowatych (Dipodidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Skocznik długouchy występuje w środkowej Azji zamieszkując w zależności od podgatunku[8]:

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał w 1890 roku angielski zoolog William Lutley Sclater nadając mu nazwę Euchoreutes naso[2]. Holotyp pochodził prawdopodobnie z piaszczystych równin wokół miasta Yarkand, w Sinciangu, w Chińskiej Republice Ludowej[9]. Jedyny przedstawiciel rodzaju skocznik[7] (Euchoreutes) który opisał w 1891 roku również William Lutley Sclater[2] oraz podrodziny skoczników[7] którą opisał w 1901 roku amerykański przyrodnik Marcus Ward Lyon[3].

Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają trzy podgatunki[8].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Euchoreutes: gr. eu eu „dobry, ładny”; χoρευτης khoreutēs „tancerz”[10].
  • naso: łac. naso, nasonis „wielkonosy”, od nasus „nos”[11].
  • alashanicus: pustynia Alashan, Mongolia Wewnętrzna, Chińska Republika Ludowa[4].
  • yiwuensis: Yiwu, Sinciang, Chińska Republika Ludowa[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 90–105 mm, długość ogona 145–180 mm, długość ucha 39–49 mm, długość tylnej stopy 39–46 mm; masa ciała 23–45 g[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Euchoreutes naso, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d P.L. Sclater. On a new genus and species of rodents of the family Dipodidae from Central Asia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1890, s. 610, 1890. (ang.). 
  3. a b M.W. Lyon. A comparison of the osteology of the jerboas and jumping mice. „Proceedings of the United States National Museum”. 23 (1228), s. 666, 1901. (ang.). 
  4. a b A.B. Howell. New Chinese mammals. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 41, s. 42, 1928. (ang.). 
  5. a b Y. Ma & S. Li. A new subspecies of the long-eared jerboa from Xinjiang. „Acta Zootaxonomica Sinica”. 4 (3), s. 301, 1979. (ang.). 
  6. N. Batsaikhan, D. Avirmed, D. Tinnin & A.T. Smith, Euchoreutes naso, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2021-2 [dostęp 2021-10-25] (ang.).
  7. a b c Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 229–230. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  8. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 318–324. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
  9. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Euchoreutes naso. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-10-25].
  10. T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 273, 1904. (ang.). 
  11. The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World [online], S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
  12. J. Michaux & G. Shenbrot: Family Dipodidae (Jerboas). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 85. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).