Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1924

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1924
1928
Data 4 lutego 1924
Gospodarz Francja Chamonix
Dyscyplina skoki narciarskie
Mężczyźni
konkurs indywidualny
na skoczni K-50
Norwegia Jacob Tullin Thams
Klasyfikacja medalowa
Zwycięzca  Norwegia

Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1924 w Chamonix po raz pierwszy w historii skoczkowie narciarscy walczyli o medale olimpijskie. Rozegrano jeden konkurs indywidualny, na skoczni Tremplin aux Bossons. Mistrzem olimpijskim został Norweg Jacob Tullin Thams, srebrny medal zdobył Narve Bonna, a brąz Anders Haugen.

W zawodach wzięło udział 27 skoczków z dziewięciu państw.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy konkurs skoków narciarskich na igrzyskach olimpijskich planowano przeprowadzić podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1916, na których rywalizować mieli także przedstawiciele innych sportów zimowych (biegów narciarskich i kombinacji norweskiej). Ostatecznie jednak, z powodu wybuchu I wojny światowej, pomysł ten nie został zrealizowany[1].

W 1924 odbył się Tydzień sportów zimowych w Chamonix-Mont-Blanc, nazwany później I Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi. Wśród rozgrywanych dyscyplin znalazły się skoki narciarskie. Konkurs rozegrano na skoczni Tremplin aux Bossons o punkcie konstrukcyjnym na 50 metrze.

Jako głównych faworytów do zdobycia medalu wymieniano czterech Norwegów: Narve Bonnę, Jacoba Tullina Thamsa, Einara Landvika i Thorleifa Hauga, a także Amerykanina Andersa Haugena. W konkursie wystartowało pięciu reprezentantów gospodarzy, po czterech Norwegów, Szwedów i Szwajcarów, a także trzech Czechosłowaków, dwóch Finów i po jednym Włochu i Polaku[2].

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Po pierwszej serii liderem był startujący jako trzeci Thams, który oddał skok na odległość 49 m. Drugie miejsce zajmował Narve Bonna, który skoczył 47,5 m, trzeci był zaś Anders Haugen z próbą 44 m. Skok czwartego Thorleifa Hauga miał odległość równą próbie Thamsa, jednak Haug uzyskał niższe noty za styl[3].

W drugiej rundzie ponownie najlepszy okazał się Thams, który po raz drugi osiągnął 49 m. Tą samą odległość miał skok Bonny. Thorleif Haug oddał najdłuższy skok w konkursie – 50 m, który został jednak nisko oceniony przez sędziów[4].

Finalnie zwyciężył Jacob Tullin Thams, z przewagą 0,172 punktu nad drugim Bonną, a trzeci był zaś Haug.

Po zakończeniu konkursu skoczkowie postanowili zorganizować dla publiczności towarzyski konkurs. Thoralf Strømstad osiągnął 57,5 m[2].

Kwestia brązowego medalu[edytuj | edytuj kod]

Prawie 40 lat po igrzyskach Strømstad skontaktował się z norweskim historykiem sportowym Jacobem Vaage twierdząc, że nota trzeciego w konkursie Hauga została błędnie obliczona i brązowy medal powinien trafić do reprezentanta Stanów Zjednoczonych Andersa Haugena, który zajął pierwotnie czwarte miejsce. W 1974 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski zdecydował odebrać medal nieżyjącemu już Haugowi i przekazać go reprezentantowi USA[5][2].

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Skoczek Kraj Skok 1 Skok 2 Wynik punktowy
1 Gold medal with cup.svg Thams, Jacob TullinJacob Tullin Thams  Norwegia 49,0 49,0 18,96
2 Silver medal with cup.svg Bonna, NarveNarve Bonna  Norwegia 47,5 49,0 18,688
3 Bronze medal with cup.svg Haugen, AndersAnders Haugen  Stany Zjednoczone 44,0 44,5 17,917
4 Haug, ThorleifThorleif Haug  Norwegia 42,0 50,0 17,813
5 Landvik, EinarEinar Landvik  Norwegia 43,0 44,5 17,522
6 Nilsson, Axel-HermanAxel-Herman Nilsson  Szwecja 42,5 44,0 17,147
7 Jakobsson, MenottiMenotti Jakobsson  Szwecja 43,0 42,0 17,083
8 Girard-Bille, AlexandreAlexandre Girard-Bille  Szwajcaria 40,5 41,5 16,793
9 Lindh, NilsNils Lindh  Szwecja 41,0 41,5 16,738
10 Wende, FrantišekFrantišek Wende  Czechosłowacja 40,5 44,0 16,48
11 Jääskeläinen, SuloSulo Jääskeläinen  Finlandia 42,5 42,5 16,418
12 Sundh, NilsNils Sundh  Szwecja 41,5 41,0 16,397
13 Nieminen, TuureTuure Nieminen  Finlandia 42,5 41,0 16,263
14 Batson, LemoineLemoine Batson  Stany Zjednoczone 43,5 42,5 16,2
15 Balmat, KléberKléber Balmat  Francja 36,0 39,0 15,5
16 Lien, HarryHarry Lien  Stany Zjednoczone 40,0 41,5 14,918
17 Faure, LuigiLuigi Faure  Włochy 34,0 33,5 13,438
18 Schmid, PeterPeter Schmid  Szwajcaria 33,0 33,5 13,438
19 Cavalla, MarioMario Cavalla  Włochy 32,0 32,5 12,605
20 Koldovský, KarelKarel Koldovský  Czechosłowacja 33,5 39,0 12,501
21 Krzeptowski I, AndrzejAndrzej Krzeptowski I  Polska 33,0 32,0 12,458
22 Ravanel, GilbertGilbert Ravanel  Francja 32,5 32,0 12,397
23 Eidenbenz, HansHans Eidenbenz  Szwajcaria 42,0 up. 10,313
24 Affentranger, XaverXaver Affentranger  Szwajcaria up. 32,5 7,813
25 Payot, MartialMartial Payot  Francja up. 32,5 7,355
26 Bím, JosefJosef Bím  Czechosłowacja up. up. 2,333
Albert, LouisLouis Albert  Francja up. up. 0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ron Edgeworth: THE NORDIC GAMES and THE ORIGINS OF THE OLYMPIC WINTER GAMES (ang.). la84.org. s. 35. [dostęp 2013-08-02].
  2. a b c Ski Jumping at the 1924 Chamonix Winter Games: Men’s Normall Hill, Individual (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-02-09].
  3. Ski Jumping at the 1924 Chamonix Winter Games: Men’s Normall Hill, Individual Jump 1 (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-02-09].
  4. Ski Jumping at the 1924 Chamonix Winter Games: Men’s Normall Hill, Individual Jump 2 (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-02-09].
  5. 1924-1932 Winter Olympics (ang.). Colorado Ski & Snowboard Museum. [dostęp 2012-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu].