Skorodyt
niebieski skorodyt z Chin | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
krótkosłupkowy, dwupiramidalny, tabliczkowy, igiełkowy, agregaty kuliste[1], pryzmatyczny[2] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[2] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość |
3,1–3,8 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, szara, biała, fioletowa, żółta, brunatna, niebieska; bezbarwny[1][3][2] |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,741–1,820 (dwuosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,027–0,036[2] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[2] pleochroizm: słaby[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CD.10[2] |
Skorodyt – minerał z gromady arsenianów. Jest uwodnionym arsenianem żelaza. Nazwa pochodzi z języka greckiego i oznacza podobny do czosnku, gdyż podgrzany wydziela czosnkowy zapach.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]Skorodyt jest półprzezroczystym[2], przeświecającym lub przezroczystym[3] minerałem, najczęściej o jasnozielonej barwie. Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju bipiramidalnym, krótkosłupkowym, tabliczkowym[2]; zazwyczaj drobne[1][3], igieł lub agregatów kulistych. Występuje w skupieniach promienistych, groniastych, włóknistych, ziarnistych, ziemistych, zbitych[3][2]. oraz jako naskorupienia i naloty[1][3]. Jest średniociężkim minerałem, gdyż waży 3,1-3,8 razy więcej niż taka sama ilość wody w temperaturze pokojowej. Jest dość miękki (3,5-4 w skali Mohsa). Ogrzany wydziela podobny do czosnku zapach[3]. Barwi płomień na niebiesko[3]. Łatwo rozpuszczalny w kwasie solnym[3]. Częstym zanieczyszczeniem w strukturze jest glin[2].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Jest dość rozpowszechnionym minerałem, choć rzadko występuje w większych ilościach. Powstaje w wyniku utleniania kruszców żelazo-arsenowych[1]; często jest bezpośrednim produktem przemiany arsenopirytu[1]. Towarzyszą mu arsenopiryt, arseniosyderyt, oliwenit, adamin, beudantyt, jarosyt, limonit, goethyt, piryt, natrojarosyt[1][3][2] i mansfieldyt, z którym tworzy kryształy mieszane.
Miejsce występowania
[edytuj | edytuj kod]Można go znaleźć w Brazylii, Meksyku, Wielkiej Brytanii, Rosji, Uzbekistanie, Namibii, Kanadzie (Ontario), Niemczech (Rudawy), Stanach Zjednoczonych (Utah, Dakota Południowa) i Szwecji[3][2]. W Polsce występuje w Złotym Stoku[3][2].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
przezroczysty i jasnoniebieski okaz z Hiszpanii
-
bezbarwny okaz z Portugalii
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 336, ISBN 978-83-7073-816-7.
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v Scorodite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-06-11] (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Walter Schumann, Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 140, ISBN 978-83-7020-313-9.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jaroslav Bauer: Przewodnik skały i minerały. Multico, 1997, s. 140. ISBN 83-7073-050-7.