Skotyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skotyzm – szkoła w teologii katolickiej, która wzięła swoją nazwę od Dunsa Szkota (ok. 1265-1308 r.) i która istnieje do dziś, będąc pod pewnymi względami antytezę tomizmu. Jak podaje Mały słownik teologiczny: "obok metafizycznych różnic w stosunku do tomizmu skotyzm charakteryzuje podkreślenie, że istotę boską najlepiej pojmować jako miłość, z czego wynika prymat woli, wolności i indywidualności, podkreślenie chrystocentryzmu, utożsamienie łaski usprawiedliwiającej z miłością, [...] krytyczne ujęcie funkcji samej teologii." [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karl Rahner, Herbert Vorgrimler, Mały słownik teologiczny, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1987, ​ISBN 83-211-0828-8