Slavoljub Muslin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Slavoljub Muslin
Cлaвoљуб Mуcлин
Imię i nazwisko Slavoljub Muslin
Data i miejsce
urodzenia
15 czerwca 1953
Belgrad, Jugosławia 
Pozycja obrońca
Wzrost 181 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965–1972
1972–1973
1973–1975
1975–1981
1981–1983
1983–1986
1986–1987
OFK Beograd
FK BASK Belgrad
FK Rad Belgrad
FK Crvena zvezda Belgrad
Lille OSC
Stade Brestois 29
SM Caen
? (?)
? (?)
? (?)
302 (?)
140 (3)
? (?)
? (?)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
 Jugosławia 7 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1988–1992
1992–1995
1995–1996
1996–1997
1997–1998
1998–1999
1999–2001
2001–2003
2003–2004
2004–2005
2005
2006
2006–2007
2007–2008
2008–2009
2009–2010
2010–
Stade Brestois 29
Pau FC
Girondins Bordeaux
RC Lens
Le Mans
Wydad Casablanca
FK Crvena zvezda Belgrad
Lewski Sofia
FK Crvena zvezda Belgrad
Metałurh Donieck
KSC Lokeren
Lokomotiw Moskwa
KSC Lokeren
FK Chimki
Dynama Mińsk
Anorthosis Famagusta
FK Krasnodar

Slavoljub Muslin, serb. Cлaвoљуб Mуcлин (ur. 15 czerwca 1953 roku w Belgradzie, Jugosławia) – serbski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski. Posiada również obywatelstwo francuskie.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem OFK Beograd, ale większą część swojej profesjonalnej kariery związał z Crveną Zvezdą Belgrad. W latach 70. z klubem ze stolicy Jugosławii, zaliczającym się wówczas do europejskiej czołówki, trzykrotnie zdobył mistrzostwo kraju (1970, 1973 i 1977) i dotarł do finału Pucharu UEFA (1979). W 1981 roku wyjechał do Francji, gdzie - po krótkiej przygodzie z Lille OSC i Stade Brestois - zakończył piłkarską karierę i rozpoczął pracę szkoleniową.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Slavoljub Muslin rozegrał w reprezentacji Jugosławii 7 meczów.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po doświadczeniach z klubów niższych lig Francji, w 1995 roku został pierwszym trenerem Girondins Bordeaux. Zespół, w którym grali m.in. Zinedine Zidane, Bixente Lizarazu i Christophe Dugarry, doprowadził do finału Pucharu UEFA, ale tuż przed ostatnim meczem otrzymał wymówienie.

Później był szkoleniowcem RC Lens, Le Mans, marokańskiego Wydadu Casablanca, a od 1999 do 2001 roku Crvenej Zvezdy. Zdobył z nią w tym czasie dwa tytuły mistrza Jugosławii oraz Puchar tego kraju.

Od marca 2002 do czerwca 2003 opiekował się piłkarzami Lewskiego Sofia. Kiedy odchodził z klubu, miał w swojej kolekcji trofeów mistrzostwo, wicemistrzostwo i dwa Puchary Bułgarii.

Na rok powrócił do Crvenej Zvezdy, ale - mimo zwycięstwa w rozgrywkach ligowych - w lipcu 2004 roku został zwolniony. Kilka dni wcześniej niepochlebnie wypowiedział się o polityce kadrowej prezydenta klubu Dragana Džajicia.

Następnie pracował w ukraińskim Metałurhu Donieck i od maja do grudnia 2005 roku w belgijskim KSC Lokeren.

Od stycznia do października 2006 roku był szkoleniowcem Lokomotiwu Moskwa. Ze względu na słabe wyniki zarząd klubu zwolnił go z posady trenera zespołu i na tym stanowisku obsadził Olega Dołmatowa, wcześniej wyrzuconego z Szynnika Jarosławl.

Kilka dni po tej dymisji ponownie otrzymał propozycję prowadzenia KSC Lokeren. W 2007 powrócił do Rosji, gdzie trenował FK Chimki, a w 2008 przeniósł się do Białorusi, aby stać na czele Dynamy Mińsk. W sezonie 2009/10 prowadził cypryjski Anorthosis Famagusta. 29 grudnia 2010 podpisał kontrakt z rosyjskim FK Krasnodar[1][2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]