Smog

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Santiago godzinę po deszczu
Santiago 30 godzin po deszczu

Smog – nienaturalne zjawisko atmosferyczne polegające na współwystępowaniu zanieczyszczenia powietrza wskutek działalności człowieka oraz niekorzystnych zjawisk naturalnych: znacznego zamglenia i bezwietrznej pogody.

Nazwa „smog” powstała ze zbitki dwóch angielskich słów: smoke (dym) i fog (mgła).

Efekty zdrowotne[edytuj]

Wchodzące w skład smogu szkodliwe związki chemiczne, pyły i znaczna wilgotność są zagrożeniem dla zdrowia, są bowiem czynnikami alergizującymi i mogą wywołać astmę oraz jej napady, a także powodować zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, niewydolność oddechową lub paraliż układu krwionośnego[1]. Smog powoduje także zmniejszenie masy urodzeniowej płodu, zwiększa zachorowalność na nowotwory oraz przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP)[2], jak i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia astmy u dzieci[3].

Zgodnie z wynikami badań ESCAPE "w przypadku drobnych zanieczyszczeń (do średnicy 2,5 mikrometra - PM2.5) każdy wzrost gęstości pyłu o 5 mikrogramów na metr sześcienny powoduje wzrost ryzyka śmierci z przyczyn naturalnych aż o 7 procent"[4]. Oddychanie przez matkę powietrzem zanieczyszczonym PM2.5 koreluje się także z występowaniem autyzmu.[5]

W 2013 roku WHO zaliczyła pyły zawieszone do kancerogenów, uznając, że mają one zauważalny i dobrze udowodniony wpływ na zwiększenie zachorowalności na raka płuc. Według szacunków WHO w objętym badaniami 2010 roku z powodu raka płuc spowodowanego zanieczyszczeniem powietrza zmarło na świecie 230 tys. osób[6].

Smog kwaśny poraża oskrzela, drogi oddechowe, układ krążenia[7][8]. Organizacja Health and Environmental Alliance oszacowała koszty zewnętrzne zanieczyszczenia powietrza w przedziale 12-34 mld zł rocznie, na co składa się "3500 przedwczesnych zgonów, 1600 przypadków przewlekłego zapalanie oskrzeli, 1000 nowych hospitalizacji oraz 800 000 utraconych dni pracy rocznie"[9].

W trakcie trwającego 5 dni wielkiego smogu londyńskiego w wyniku komplikacji oddechowych zmarło ponad 4 tys. osób (w sumie w efekcie działania wielkiego smogu londyńskiego zmarło ok. 12 tys. osób)[10].

Rodzaje smogu[edytuj]

Ze względu na miejsce i warunki powstawania oraz skład chemiczny możemy wyróżnić dwa rodzaje smogu[potrzebny przypis]:

Smog londyński, w skład którego wchodzą: tlenek siarki(IV), tlenki azotu, tlenki węgla, sadza oraz trudno opadające pyły. Występuje głównie w miesiącach od listopada do stycznia podczas inwersji temperatur w umiarkowanej strefie klimatycznej.

Smog typu Los Angeles (smog fotochemiczny, ozon troposferyczny) – powstaje przede wszystkim w miesiącach letnich, w strefach subtropikalnych. Skład: tlenki węgla, tlenki azotu, węglowodory. Związki te ulegają późniejszym reakcjom fotochemicznym, w wyniku których powstają: PAN (azotan nadtlenoacetylu), aldehydy oraz ozon.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy