Smog fotochemiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Smog fotochemiczny (nazywany też smogiem typu Los Angeles, smogiem białym lub smogiem jasnym) – typ smogu powstający w słoneczne dni przy dużym ruchu ulicznym. Brunatna mgła, która zwykle pojawia się nad miastami podczas gorącej, słonecznej pogody, kiedy to mieszanka czynników zanieczyszczających powietrze, zwłaszcza spalin wchodzi w reakcję ze światłem słonecznym, w wyniku czego powstaje trujący gaz, czyli ozon. Gaz ten może być przyczyną trudności w oddychaniu.

Występowanie[edytuj]

Smog typu Los Angeles na półkuli północnej obserwowany jest najczęściej od czerwca do września, przy wysokiej temperaturze (pomiędzy 25 a 35°C) i słabym wietrze. Obok Los Angeles, drugą z najbardziej zanieczyszczonych smogiem fotochemicznym metropolii jest miasto Meksyk, gdzie dozwolona dawka utleniaczy w powietrzu jest przekroczona nawet trzykrotnie[potrzebny przypis]. Smog tego typu powszechnie występuje także w Santiago, São Paulo, Caracas, Atenach, Kairze, Teheranie, Pekinie, Szanghaju, Bangkoku oraz w mniejszym stopniu w Tokio, Osace, Nowym Jorku, Paryżu, Rzymie czy Madrycie ale także w polskich miastach, w których szybko rosną emisje z transportu, szczególnie w wyniku dynamicznego wzrostu przejazdów samochodami osobowymi (np. Warszawa, Kraków)[1].

Powstawanie[edytuj]

Tlenki azotu i węglowodory obecne w spalinach samochodowych w obecności światła wchodzą w reakcje prowadzące do powstania silnych utleniaczy (m.in. ozonu), formaldehydu, acetaldehydu, PAN oraz nadtlenku wodoru.

Szkodliwość[edytuj]

Smog fotochemiczny powoduje podrażnienie oczu, dróg oddechowych oraz uszkodzenia roślin.

Zobacz też[edytuj]


Przypisy