Smolewicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Smolewicze
Смалявічы
Ilustracja
Cerkiew w Smolewiczach
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Białoruś

Obwód

 miński

Populacja (2010)
• liczba ludności


15100[1]

Nr kierunkowy

+375 1776

Kod pocztowy

222201

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Smolewicze”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, w centrum znajduje się punkt z opisem „Smolewicze”
Ziemia54°02′00″N 28°05′03″E/54,033333 28,084167
Strona internetowa
Portal Białoruś

Smolewicze (biał. Смалявічы, Smalawiczy) – miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu smolewickiego. 15,1 tys. mieszkańców (2010).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie mińskim województwa mińskiego[2]. Lokowane w 1586 roku, własność Krzysztofa Radziwiłła[3].

Podczas okupacji hitlerowskiej, w lipcu 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 1500 osób. 28 sierpnia 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano w pobliskim lesie. Sprawcami zbrodni byli żołnierze z Einsatzkommando 8 oraz litewskie siły pomocnicze. Dowodził SS-Hauptsturmführer Werner Schönemann[4].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Jedną z atrakcji miasta jest stojący tutaj od 2008 roku pomnik świętego Walentego, jedyny pomnik tego świętego stojący na terenie byłego ZSRR. Pomnik ufundowali mieszkańcy parafii św. Walentego w Smolewiczach[5].

Kościół w Smolewiczach

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года. belstat.gov.by. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-18)]. (ros.).
  2. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 91.
  3. Stanisław Alexandrowicz, Geneza i rozwój sieci miasteczek Białorusi i Litwy do połowy XVII w., w: Acta Baltico‑Slavica t. 7, 1970, s. 101.
  4. Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1282.
  5. Na Białorusi powstał pierwszy pomnik patrona zakochanych. Wirtualna Polska, 2008-10-02 18:52. [dostęp 2011-04-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]