Sneckdown

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pokryte śniegiem nieużywane powierzchnie jezdni
Pokryte śniegiem nieużywane powierzchnie jezdni

Sneckdown − technika badania sposobu wykorzystania powierzchni dróg pod kątem możliwych zmian w organizacji ruchu samochodowego, pieszego i rowerowego z wykorzystaniem zalegającego na drogach śniegu[1].

Technika ta zyskuje na popularności, ponieważ pozwala uniknąć kosztownych analiz i wyliczeń określających, które powierzchnie nadają się do innego wykorzystania dzięki faktowi, że śnieg zalega na ulicach w miejscach, po których nie poruszają się samochody[2], rowery ani piesi[1]. Dzięki temu wyraźnie można określić, gdzie można stworzyć powierzchnię wyłączoną z ruchu samochodowego[2], zwęzić pasy ruchu[3] lub stworzyć nowy chodnik czy ścieżkę rowerową[1]. Zaletą takiej analizy przy projekcie zwężenia jezdni jest pewność, że wszystkie pojazdy nadal będą mogły swobodnie się poruszać (w tym skręcać). W efekcie zmian kierowcy jeżdżą wolniej i ostrożniej[2], straciwszy poczucie, że mają dość miejsca na rozwijanie większych prędkości.

Po raz pierwszy zjawisko to zostało dostrzeżone i zinterpretowane w Stanach Zjednoczonych[3], a nazwa powstała od angielskiego określenia snowy neckdown[4]. Słowo neckdown określa zwężenia jezdni w rejonie skrzyżowań i skrętów, a słowo snowy oznacza „zaśnieżony” [2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Marcin Wójcik: Śnieg pomaga projektować bezpieczne ulice (pol.). 2014-02-06. [dostęp 2014-02-12].
  2. a b c d Witold Urbanowicz: Śnieg prawdę ci powie o drogach (pol.). W: Transport Publiczny [on-line]. ZDG TOR Sp. z o.o., 2014-02-08. [dostęp 2014-02-12].
  3. a b Michał Dobrzański: Zima zaskakuje drogowców (pol.). Instytut Obywatelski, 2014-02-05. [dostęp 2014-02-12].
  4. Sneckdown: Using snow to design safer streets (ang.). W: BBC News Magazine [on-line]. 2014-01-22. [dostęp 2014-02-12].