Sobór św. Jerzego w Juriewie-Polskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór św. Jerzego
собор Георгиевский
Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg 3310181000[1] z 30.08.1960
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód włodzimierski
Miejscowość Coat of Arms of Yuriev-Polsky (Vladimir oblast).png Juriew-Polski
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia włodzimierska
Wezwanie św. Jerzego
Wspomnienie liturgiczne 23 kwietnia/6 maja
Położenie na mapie obwodu włodzimierskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu włodzimierskiego
Sobór św. Jerzego
Sobór św. Jerzego
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór św. Jerzego
Sobór św. Jerzego
Ziemia56°29′47,49″N 39°40′48,05″E/56,496525 39,680014

Sobór św. Jerzego w Juriewie Polskimprawosławny sobór w Juriewie-Polskim.

Przez dłuższy czas historycy byli zdania, że sobór znajduje się na miejscu wcześniejszej drewnianej cerkwi św. Jerzego, wzniesionej w 1152 przez Jerzego Dołgorukiego, rozebranej w 1230 z powodu bardzo złego stanu technicznego. Obecnie badania archeologiczne dowiodły jednak, że świątynia ta znajdowała się w innym miejscu[2]. Sobór został zbudowany w latach 1230–1234[3]. Obiekt wzniesiono na tradycyjnym planie czworoboku, z jedną usytuowaną centralnie kopułą, bogato dekorując jego ściany zewnętrzne rzeźbami z motywami roślinnymi i zwierzęcymi[4] oraz scenami biblijnymi[5]. Była to ostatnia świątynia na ziemi włodzimierskiej wzniesiona przed najazdem mongolskim[6].

W 1460 doszło do zawalenia się dachu świątyni. Do Juriewa-Polskiego przybył wówczas architekt Wasilij Jermolin, który przeprowadził odbudowę obiektu w formie możliwie zbliżonej do jego pierwotnego wyglądu[4]. Doszło jednak do zmiany proporcji świątyni i utraty przez nią wrażenia wyższej i lżejszej, jakie pierwotnie cechowało jej architekturę (analogicznie jak w przypadku np. cerkwi Opieki Matki Bożej na Nerli[7]. W kolejnych stuleciach część płaskorzeźb, które nie zostały odtworzone przez Jermolina, została zrekonstruowana[2].

Przypisy

  1. Strona rejestru
  2. a b Георгиевский собор
  3. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.144
  4. a b A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.146
  5. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.147
  6. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.148
  7. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., ss.146–147

Bibliografia[edytuj]

  • A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ISBN 5-7838-0578-5