Sobór św. Mikołaja w Oczakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór św. Mikołaja
sobór parafialny
Państwowy rejestr zabytków nieruchomych Ukrainy
Distinctive emblem for cultural property.svg 48-103-0042
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Ukraina
Obwód  obwód mikołajowski
Miejscowość Ochakiv gerb.png Oczaków
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia mikołajowska
Sobór od 1842
Wezwanie św. Mikołaja
Wspomnienie liturgiczne 6/19 grudnia; 9/22 maja
Położenie na mapie obwodu mikołajowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mikołajowskiego
Sobór św. Mikołaja
Sobór św. Mikołaja
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Sobór św. Mikołaja
Sobór św. Mikołaja
Ziemia46°36′29″N 31°32′52″E/46,608056 31,547778

Sobór św. Mikołajaprawosławna cerkiew parafialna w Oczakowie, w dekanacie oczakowskim eparchii mikołajowskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[1].

Historia[edytuj]

Świątynia została wzniesiona jako meczet przy tureckiej twierdzy w Oczakowie. Budowla została wstępnie przebudowana na prawosławną cerkiew po zdobyciu Oczakowa przez wojsko rosyjskie w grudniu 1788 r., dobudowano wtedy nad nią drewnianą kopułę. W XIX w. przebudowano minaret na dzwonnicę, do budynku dostawiono pomieszczenie ołtarzowe i przedsionek. W 1807 r. miała miejsce konsekracja budynku[2]. W 1839 r. obiekt przeszedł kapitalny remont i otrzymał nowy dzwon, zaś w 1854 r. zbudowano przy nim nową dzwonnicę. Wcześniej, w 1842 r. świątyni, cały czas pozostającej cerkwią wojskową, nadano status soboru[2].

Od 1842 r. do śmierci na pocz. XX wieku proboszczem soboru był Gawriił Sudkowski, odznaczony złotym krzyżem na wstążce św. Jerzego za służbę kapelańską podczas wojny krymskiej i bombardowania Oczakowa. Z jego inicjatywy przed świątynią ustawiono dwie armaty, w 1890 r. otwarto przy niej szkołę gramoty dla dzieci z ubogich rodzin, a w 1901 r. – szkołę cerkiewno-parafialną[2]. Starał się również o budowę pomnika Suworowa, który ostatecznie stanął przed cerkwią dopiero w 1907 r., już po śmierci duchownego[2].

Cerkiew pozostawała czynna podczas rewolucji październikowej i wojny domowej, jednak w 1922 r. w czasie kampanii konfiskaty kosztowności cerkiewnych wyniesiono z niej wszystkie złote i srebrne przedmioty. W 1930 r. decyzją lokalnych władz świątynię zamknięto, a następnie zaadaptowano na Dom Pionierów, zaś w 1960 r. – na Muzeum Wojenno-Historyczne im. Suworowa[2].

Obiekt zwrócono Cerkwi prawosławnej w 2000 r.[2]

W sąsiedztwie soboru znajduje się nagrobek Rufina Sudkowskiego, syna Gawriiła Sudkowskiego, artysty malarza[3].

Przypisy

  1. Очаковский округ, eparhia.mk.ua [dostęp 2017-05-23] (ros.).
  2. a b c d e f Свято-Николаевский собор [dostęp 2017-05-23] (ros.).
  3. Памятник на могиле Р.Г. Судковского [dostęp 2017-05-23] (ros.).