Sobór św. Mikołaja w Oczakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór św. Mikołaja
sobór parafialny
Państwowy rejestr zabytków nieruchomych Ukrainy
Distinctive emblem for cultural property.svg 48-103-0042
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Ukraina
Obwód  mikołajowski
Miejscowość Ochakiv gerb.png Oczaków
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia mikołajowska
Sobór od 1842
Wezwanie św. Mikołaja
Wspomnienie liturgiczne 6/19 grudnia; 9/22 maja
Położenie na mapie obwodu mikołajowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu mikołajowskiego
Sobór św. Mikołaja
Sobór św. Mikołaja
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Sobór św. Mikołaja
Sobór św. Mikołaja
Ziemia46°36′29″N 31°32′52″E/46,608056 31,547778

Sobór św. Mikołajaprawosławna cerkiew parafialna w Oczakowie, w dekanacie oczakowskim eparchii mikołajowskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Świątynia została wzniesiona jako meczet przy tureckiej twierdzy w Oczakowie. Budowla została wstępnie przebudowana na prawosławną cerkiew po zdobyciu Oczakowa przez wojsko rosyjskie w grudniu 1788 r., dobudowano wtedy nad nią drewnianą kopułę. W XIX w. przebudowano minaret na dzwonnicę, do budynku dostawiono pomieszczenie ołtarzowe i przedsionek. W 1807 r. miała miejsce konsekracja budynku[2]. W 1839 r. obiekt przeszedł kapitalny remont i otrzymał nowy dzwon, zaś w 1854 r. zbudowano przy nim nową dzwonnicę. Wcześniej, w 1842 r. świątyni, cały czas pozostającej cerkwią wojskową, nadano status soboru[2].

Od 1842 r. do śmierci na pocz. XX wieku proboszczem soboru był Gawriił Sudkowski, odznaczony złotym krzyżem na wstążce św. Jerzego za służbę kapelańską podczas wojny krymskiej i bombardowania Oczakowa. Z jego inicjatywy przed świątynią ustawiono dwie armaty, w 1890 r. otwarto przy niej szkołę gramoty dla dzieci z ubogich rodzin, a w 1901 r. – szkołę cerkiewno-parafialną[2]. Starał się również o budowę pomnika Suworowa, który ostatecznie stanął przed cerkwią dopiero w 1907 r., już po śmierci duchownego[2].

Cerkiew pozostawała czynna podczas rewolucji październikowej i wojny domowej, jednak w 1922 r. w czasie kampanii konfiskaty kosztowności cerkiewnych wyniesiono z niej wszystkie złote i srebrne przedmioty. W 1930 r. decyzją lokalnych władz świątynię zamknięto, a następnie zaadaptowano na Dom Pionierów, zaś w 1960 r. – na Muzeum Wojenno-Historyczne im. Suworowa[2].

Obiekt zwrócono Cerkwi prawosławnej w 2000 r.[2]

W sąsiedztwie soboru znajduje się nagrobek Rufina Sudkowskiego, syna Gawriiła Sudkowskiego, artysty malarza[3].

Przypisy

  1. Очаковский округ, eparhia.mk.ua [dostęp 2017-05-23] (ros.).
  2. a b c d e f Свято-Николаевский собор [dostęp 2017-05-23] (ros.).
  3. Памятник на могиле Р.Г. Судковского [dostęp 2017-05-23] (ros.).