Sobór św. Włodzimierza w Chersonezie Taurydzkim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór św. Włodzimierza
Володимирський собор
sobór
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
 Ukraina
Miasto wydzielone  Sewastopol
Miejscowość Sevastopol-COA.png Sewastopol
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia symferopolska i krymska
Wezwanie św. Włodzimierza
Wspomnienie liturgiczne 15/28 lipca
Położenie na mapie Krymu
Mapa lokalizacyjna Krymu
Sobór św. Włodzimierza
Sobór św. Włodzimierza
Położenie na mapie Europy
Mapa lokalizacyjna Europy
Sobór św. Włodzimierza
Sobór św. Włodzimierza
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Sobór św. Włodzimierza
Sobór św. Włodzimierza
Ziemia 44°36′44″N 33°29′36″E/44,612222 33,493333

Sobór św. Włodzimierza w Chersonezie Taurydzkimprawosławny sobór na terenie starożytnego miasta Chersonez Taurydzki, w granicach Sewastopola.

W I połowie XIX w. głównodowodzący Floty Czarnomorskiej Aleksiej Greig zasugerował carowi Aleksandrowi I budowę cerkwi upamiętniającej chrzest Włodzimierza Wielkiego, zlokalizowanej w Chersonezie, gdzie według tradycji miał on miejsce. W 1827, także z inicjatywy Greiga, w Chersonezie przeprowadzono prace archeologiczne, w toku których odnaleziono fundamenty trzech chrześcijańskich świątyń. Jedną z nich, zlokalizowaną na centralnym placu antycznego miasta, uznano za miejsce chrztu Włodzimierza. W 1829 rozpoczęta została ogólnorosyjska zbiórka funduszy na budowę w tym miejscu cerkwi-pomnika, jednak nie przyniosła ona szybkich rezultatów. W 1843 car Mikołaj I polecił wznieść sobór ku czci św. Włodzimierza w zupełnie innym miejscu – na wzniesieniu w centrum Sewastopola. Oznaczało to podział już zebranych środków na dwie części, po jednej na każdą planowaną świątynię[1].

Projekt soboru w Chersonezie opracował Dawid Grimm w 1858, rok później plan zatwierdzono do realizacji, zaś w 1861 para cesarska – Aleksander II i Maria Aleksandrowna położyli kamień węgielny pod budynek. Brak środków sprawił jednak, że budowa cerkwi przeciągnęła się, a budowniczowie byli zmuszeni do rezygnacji z przewidywanych pierwotnie drogich materiałów na rzecz tańszych. Mimo to łączny koszt budowy świątyni wyniósł 900 tys. rubli, zamiast przewidywanych 738 tys. W 1877 ukończono prace nad bryłą budynku, jeszcze do 1888 trwała dekoracja wnętrza. Zespół malarzy tworzących freski i ikony dla świątyni pracował pod kierunkiem Nikołaja Czagina[1]. Ikonostas dla dolnej cerkwi Narodzenia Matki Bożej wykonał Tichonow, dla górnej – Władimir Koriecki[1]. Cały budynek był trójnawową bazyliką, wyróżniał się monumentalizmem, zajął niemal cały główny plac dawnego Chersonezu[1].

Poświęcenie dolnej cerkwi w soborze miało miejsce w czasie uroczystości 900-lecia chrztu Rusi. W 1891 poświęcono główny ołtarz św. Włodzimierza, zaś w 1892 – ołtarz św. Aleksandra Newskiego[1].

Sobór został zniszczony w czasie II wojny światowej i odbudowany po 1991[2].

Przypisy