Sobór Ducha Świętego w Mińsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobór Ducha Świętego
Сабор Сашэсця Святога Духа
Distinctive emblem for cultural property.svg 712Г000238
sobór katedralny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Białoruś
Miasto wydzielone  Mińsk
Miejscowość Coat of arms of Minsk.svg Mińsk
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Egzarchat Białoruski
Wezwanie Ducha Świętego
Wspomnienie liturgiczne poniedziałek Pięćdziesiątnicy
Przedmioty szczególnego kultu
Relikwie św. Zofii Słuckiej, św. Gabriela Zabłudowskiego
Położenie na mapie Mińska
Mapa lokalizacyjna Mińska
Sobór Ducha Świętego
Sobór Ducha Świętego
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Sobór Ducha Świętego
Sobór Ducha Świętego
Ziemia53°54′18,0″N 27°33′22,0″E/53,905000 27,556111

Sobór Ducha Świętegoprawosławny sobór katedralny w Mińsku, główna świątynia eparchii mińskiej Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawny kościół bernardynek ufundowany przez wojewodę trockiego Aleksandra Słuszkę, wybudowany w latach 1633–1642 w stylu barokowym. Był częścią zabudowy dawnego Górnego Rynku. W 1741 r. uległ zniszczeniu w wyniku pożaru, jednak wkrótce został odbudowany w obecnej formie. Przypuszczalnie projektantem był włoski architekt Guido Antonio Longhi[1].

W 1870 władze rosyjskie zdecydowały o przebudowaniu dawnego kościoła na prawosławną cerkiew i monaster Świętego Ducha. Monaster prawosławny istniał w dawnych budynkach klasztoru bernardynek do 1922 r., gdy wraz z kościołem zamknęły go władze radzieckie. Świątynia została otworzona przez Niemców po 1942 r., a poświęcił ją białoruski biskup Filoteusz (Narko). W 1945 r. z zamkniętego Soboru Świętych Piotra i Pawła do świątyni przeniesiono Mińską Ikonę Najświętszej Maryi Panny. W 1947 r. nad soborem Świętego Ducha umieszczono krzyże. W pierwszej połowie lat 50. XX wieku przeprowadzono remont kapitalny wnętrza. Od 1961 r. dawna świątynia katolicka jest prawosławną cerkwią katedralną. Budynek dawnego klasztoru służy obecnie duchowieństwu prawosławnemu.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Sobór Ducha Świętego jest trójnawową bazyliką. Od frontu dwie sześciokondygnacyjne wieże zwieńczone hełmami. Górne kondygnacje wież mają wklęsło-wypukły obrys. Pomiędzy wieżami znajduje się ozdobny szczyt. Fasada zdobiona pilastrami, profilowanymi gzymsami i różnego kształtu niszami. W soborze znajdują się relikwie św. Zofii Słuckiej i św. Gabriela Zabłudowskiego.

Fasada dwukondygnacyjnego budynku dawnego klasztoru zdobiona jest ryzalitami i pilastrami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mariusz Karpowicz, Wileńska odmiana architektury XVIII wieku, Wydawnictwo: Muzeum Pałac w Wilanowie, Warszawa 2012, ISBN 978-83-63580-10-0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]