Sobór Trójcy Świętej w Słonimie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobór Trójcy Świętej
Троіцкая царква
Distinctive emblem for cultural property.svg 412Г000496
sobór parafialny
Ilustracja
Sobór od frontu
Państwo  Białoruś
Obwód  grodzieński
Miejscowość Coat of Arms of Słonim, Belarus.svg Słonim
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia nowogródzka
Sobór od 2002
Wezwanie Trójcy Świętej
Wspomnienie liturgiczne Święto Trójcy Świętej
(niedziela Pięćdziesiątnicy)
Położenie na mapie Słonima
Mapa lokalizacyjna Słonima
Sobór Trójcy Świętej
Sobór Trójcy Świętej
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Sobór Trójcy Świętej
Sobór Trójcy Świętej
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu grodzieńskiego
Sobór Trójcy Świętej
Sobór Trójcy Świętej
Ziemia53°05′31,0″N 25°19′15,0″E/53,091944 25,320833

Sobór Trójcy Świętejprawosławny sobór w Słonimie, w eparchii nowogródzkiej Egzarchatu Białoruskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na miejscu istniejącego współcześnie (XXI w.) soboru w XVI w. istniała prawosławna drewniana cerkiew, ośrodek kultu ikony św. Antoniego Pieczerskiego. Świątynia ta została odebrana prawosławnym po unii brzeskiej[1]. Na jej miejscu w 1630 Andrzej Radwan ufundował klasztor Bernardynów z kościołem Trójcy Świętej, wzniesiony w latach 1639–1645[2].

W 1864 klasztor bernardyński został skasowany przez władze carskie, zaś dawny kościół przekazano parafii prawosławnej, zachowując wezwanie Trójcy Świętej[2]. Po I wojnie światowej obiekt został ponownie przekazany katolikom. Funkcjonował jako kościół do II wojny światowej, w czasie której ponownie został przekazany prawosławnym[1]. W 2002 cerkiew otrzymała status soboru[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Sobór jest budowlą jednonawową, z wydłużonym prezbiterium, do którego przylegają dwie zakrystie. Wejście do świątyni prowadzi przez portal zdobiony półkolumnami. Ściany boczne cerkwi wspierają skarpy. Wieża kościelna jest trójkondygnacyjna – dwie górne kondygnacje skonstruowano na planie ośmioboku, w ich narożach znajdują się ozdobne pilastry. Dolna kondygnacja wieży jest czworoboczna[2].

We wnętrzu soboru znajduje się czterorzędowy ikonostas[1]. Z pierwotnego, kościelnego wyposażenia przetrwały trzy ołtarze – główny i dwa boczne, z figurami aniołów. Zachowano także osiemnastowieczny chór muzyczny[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Свято-Троицкий собор
  2. a b c d Grzegorz Rąkowski, Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Warszawa: Burchard Edition, 1997, s. 218–219, ISBN 83-904446-9-0, OCLC 835719268.