Sobieszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobieszów
część Jeleniej Góry
Ilustracja
Widok na Sobieszów z zamku Chojnik
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miasto Jelenia Góra
Prawa miejskie 1962-1976
W granicach Jeleniej Góry 2 lipca 1976
SIMC 0935883
Położenie na mapie Jeleniej Góry
Mapa konturowa Jeleniej Góry, po lewej znajduje się punkt z opisem „Sobieszów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sobieszów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Sobieszów”
Ziemia50°50′43″N 15°38′40″E/50,845278 15,644444
Portal Polska
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sobieszowie
Sobieszów i zamek Chojnik w XIX w.

Sobieszów (niem. Hermsdorf am Kynast) – część miasta Jelenia Góra[1], w latach 1962-1976 samodzielne miasto. W latach 1945-54 siedziba wiejskiej gminy Sobieszów.

Sobieszów położony jest wzdłuż strumienia Wrzosówka u stóp Chojnika. Od XIV do 1945 r. wieś stanowiła własność rodziny Schaffgotschów i nosiła niem. nazwę Hermsdorf unterm Kynast[2], w 1946 administracyjnie zatwierdzono obecną nazwę[3]. Prawa miejskie Sobieszów otrzymał 1 stycznia 1962 roku. 2 lipca 1976 został włączony w obszar Jeleniej Góry[4], oprócz obszaru miejscowości Jagniątków, który tego samego dnia włączono do Piechowic[5] (1 stycznia 1998 przełączony z Piechowic do Jeleniej Góry[6]).

W Sobieszowie ma swą siedzibę dyrekcja Karkonoskiego Parku Narodowego. Lokalizacja dzielnicy stwarza dogodne warunki do rozpoczynania tutaj pieszych wędrówek po Karkonoszach.

W Sobieszowie znajduje się stacja kolejowa Jelenia Góra Sobieszów.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[7]:

  • układ przestrzenny miasta;
  • kościół p.w. św. Marcina, pierwotnie XIV-wieczny, w obecnej postaci z XVIII w.;
  • dzwonnica, z XVIII w.;
  • zbór ewangelicki, obecnie kościół rzymskokatolicki p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa, z lat 1844-1845;
  • zamek „Chojnik”, z XV/XVI w.;
  • dom, ul. Cieplicka 53, z trzeciej ćwierci XIX w.;
  • willa, ul. Cieplicka 56, z drugiej połowy XIX w.;
    • ogród;
  • dom, ul. Cieplicka 160, z XVIII-XIX w.;
  • willa z ogrodem, ul. Cieplicka 168, z k. XIX w.;
  • dom, ul. Cieplicka 194, z drugiej połowy XIX w.;
  • dom, ul. Cieplicka 215, z 1749 r.;
  • pastorówka, obecnie plebania, ul. Cieplicka 219, z 1751 r.;
  • dom, ul. Bronka Czecha 11, po 1920 r.;
  • zespół pałacowy Schaffgotschów, ul. Karkonoska 4, z pierwszej poł. XVIII-XIX w., w tym:
    • pałac ul. Cieplicka 196;
    • oficyna;
    • budynek mieszkalno-gospodarczy;
    • obory;
    • spichlerz;
    • stodoła.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

parafia św. Marcina w Jeleniej Górze-Sobieszowie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Kynast to niem. nazwa zamku Chojnik
  3. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. nr 44, poz. 85).
  4. rok po wprowadzeniu reformy administracyjnej, która ustanawiała Jelenią Górę miastem wojewódzkim, stolicą województwa jeleniogórskiego
  5. Dz.U. z 1976 r. nr 24, poz. 144
  6. Dz.U. z 1997 r. nr 116, poz. 742
  7. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 43,44. [dostęp 7.9.2012].
  8. Mapa szlaków turystycznych. [dostęp 2020-09-24].

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]