Sobowtór: poemat petersburski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sobowtór: poemat petersburski (ros. Двойник) – nowela napisana przez Fiodora Dostojewskiego w 1846.

Utwór nawiązuje do tradycji rosyjskiego romantyzmu. Autor zajął się w nim zjawiskiem rozdwojenia świadomości. Dowodził, że powodem takiego stanu są mechanizmy społeczne.

Główny bohater Goladkin to typowy "szary człowiek". Poniewierany przez swoich zwierzchników, decyduje się zrobić wszystko, aby wyrwać się z niemocy i zrobić karierę. Bohater dochodzi jednak do obłędu i widzi swojego sobowtóra - Goladkina juniora.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Mackiewicz (Cat): Dostojewski. Warszawa: Wydawnictwo Puls. ISBN 1-85917-013-7.
  • A. Trojat: Fiodor Dostojewskij. Moskwa: Wydawnictwo EKSMO, 2003.