Socha (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Socha – drewniany słup rozwidlony u góry. Służył jako podparcie dachu o konstrukcji sochowej[1].

  • sochy szczytowe – wkopywano w ziemię i montowano w płaszczyznach szczytu[1];
  • półsochy – montowano wewnątrz budynku na poddaszu[1].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982, s. 71. ISBN 83-204-0291-3.