Sochaczewska Kolej Muzealna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sochaczewska Kolej Muzealna
Sochaczewska Kolej Dojazdowa
Powiatowa Kolej Sochaczewska
Dane ogólne
Lokalizacja Puszcza Kampinoska,  Polska
Rodzaj transportu kolej wąskotorowa
Data uruchomienia 1922
Infrastruktura
Całkowita
długość linii
wówczas 33 km
Inne informacje
Rozstaw toru 750 mm
Operator Muzeum Kolejnictwa w Warszawie
Linia kolejowa
Sochaczewska Kolej Muzealna
Sochaczewska Kolej Dojazdowa
Dane podstawowe
Zarządca Muzeum Kolejnictwa w Warszawie
Długość 18 (pierwotnie: 33) km
Rozstaw szyn 750 mm
Sieć trakcyjna brak
Portal Portal Transport szynowy
Linia kolejowa
Dane podstawowe
Portal Portal Transport szynowy

Sochaczewska Kolej Muzealna (funkcjonująca dawniej pod nazwami Sochaczewska Kolej Dojazdowa i Powiatowa Kolej Sochaczewska) - wąskotorowa kolej turystyczna o prześwicie 750 mm.

Linia[edytuj | edytuj kod]

Tory kolei Sochaczewskiej o łącznej długości około 33 km łączyły Sochaczew z Piaskami Królewskimi i Wyszogrodem. Na trasie funkcjonowało 16 stacji i przystanków. Główną stację stanowił Sochaczew Wąsk. (obecnie Sochaczew Muzeum). Stacja Piaski Królewskie stanowiła punkt przeładunkowy dla drewna transportowanego kolejkami leśnymi z Puszczy Kampinoskiej. Stacja Wyszogród położona na końcu odgałęzienia linii z Tułowic została zlokalizowana na lewym brzegu Wisły, po przeciwnej stronie niż miasto.

Linia przebiegała następująco: Sochaczew Muzeum - Sochaczew Miasto - Sochaczew Chodaków - Zwierzyniec koło Sochaczewa - Plecewice - Wólka Smolana - Brochów - Janówek - Tułowice Sochaczewskie - Wilcze Tułowskie - Kromnów - Gorzewnica - Piaski Królewskie. Na stacji Tułowice Sochaczewskie odgałęziała się mająca około 10 km długości linia Przęsławice - Wyszogród.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sochaczewską Kolej Dojazdową rozpoczęto budować w 1921 r., 18 września 1922 r. rozpoczęto przewozy pasażerskie na odcinku Sochaczew - Tułowice, w 1923 r. przedłużono linię do Piasków Królewskich, a w 1924 r. wybudowano odgałęzienie do Wyszogrodu.

Kolej zaprzestała regularnych przewozów 30 listopada 1984 roku (ostatni pociąg odjechał z Sochaczewa o 15:35), w 1986 r. zorganizowano na stacji Sochaczew muzeum kolei wąskotorowej.

Stan obecny[edytuj | edytuj kod]

W chwili obecnej na Sochaczewskiej Kolei Muzealnej kursują wyłącznie pociągi turystyczne na odcinku Sochaczew-Wilcze Tułowskie. Odgałęzienie linii do Wyszogrodu i dalszy ciąg głównej linii do stacji Piaski Królewskie są nieprzejezdne.

Pociąg odjeżdża ze stacji Sochaczew Muzeum w godzinach porannych, zatrzymując się na przystankach Sochaczew-Miasto, Sochaczew-Chodaków, Brochów-Kolonia, Tułowice i dojeżdża do stacji Wilcze Tułowskie. Tam pod opieką przewodnika PTTK odbywa się godzinna wycieczka po Kampinoskim Parku Narodowym. Następnie pociąg wraca do Tułowic, gdzie na terenie Osady Puszczańskiej PTTK zorganizowane jest ognisko. Po ognisku następuje powrót do Sochaczewa. Skład zestawiony jest z zabytkowych wagonów i prowadzony jest parowozem Px29, Px48 lub spalinowozem Lxd2 albo wagonami motorowymi MBd1.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Ze względu na niewielką szerokość nasypu, 2,5 kilometrowy odcinek torów stanowi splot z normalnotorową bocznicą do Plecewic (obecnie częściowo rozebraną).
  • Parowóz Px29-1704 prowadzący pociągi turystyczne jest jedynym czynnym parowozem tego typu w Polsce.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

ul. Towarowa 7 96-500 Sochaczew

  • tel./fax (0-46) 862-59-75,
  • tel. (0-46) 864-93-41,
  • tel. kolejowy 878 wew. 341

Muzeum znajduje się ok. 200 metrów od stacji PKP Sochaczew

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lechosław Herz: Puszcza Kampinoska (przewodnik). Pruszków: Rewasz, 2002. ISBN 83-85557-96-2.
  2. Ariel Ciechański, Judyta Kurowska-Ciechańska: Koleje. Warszawa: Carta Blanca, 2007. ISBN 978-83-60887-80-6.
  3. Bogdan Pokropiński: Powiatowa Kolej Sochaczewska. Warszawa: 1990.
  4. Koleje Wąskotorowe w Polsce

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]