Sodalit

Sodalit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy	kamień niebieski
Skład chemiczny	glinokrzemian sodu (Na8[Cl2(AlSiO4)6])
Twardość w skali Mohsa	5,5–6
Przełam	nierówny, muszlowy
Łupliwość	niewyraźna
Układ krystalograficzny	regularny
Gęstość minerału	2,14–2,40 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	różne odcienie niebieskości, szary, brązowy, żółtawy, bywa bezbarwny
Rysa	biała, czasami bladoniebieska
Połysk	szklisty, tłusty

Figurka hipopotama z sodalitu

Sodalit (kamień niebieski) – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do skaleniowców. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.

Nazwa pochodzi od „soda”, nawiązuje do sodu, ważnego składnika tego minerału oraz gr. lithos = kamień, skała.

Charakterystyka

Właściwości

Rzadko tworzy kryształy, najczęściej izometryczne o pokroju słupkowym, często występują zbliźniaczenia. Jest kruchy, nieprzezroczysty, z widocznymi i nieregularnymi żyłkami i plamami. Wystawiony na działanie światła blednie – staje się biały lub bezbarwny. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych czasami w formie odosobnionych, nieforemnych ziaren. Syntetyczny sodalit znany jest od 1975 r.

Istnieje możliwość pomylenia z azurytem, lapis lazuli, lazulitem, dumortierytem, lazurytem.

Występowanie

Występuje w skałach magmowych np. fonolitach oraz w sjenitach i trachitach. Jest składnikiem metasomatycznie zmienionych wapieni i innych skał osadowych. Współwystępuje z nefelinem, leucytem, tytanitem.

Miejsca występowania: największe jego zasoby znajdują się w USA, Brazylii, Birmie, Indiach, Kanadzie, Namibii, Tadżykistanie, Rosji, Portugalii, Niemczech, Grenlandii, Rumunii, Włoszech i Boliwii.

Zastosowanie

• jest stosowany głównie jako kamień ozdobny, szczególnie jego forma granatowa,
• ceniony kamień kolekcjonerski,
• jest stosowany w jubilerstwie,
• stanowi materiał rzeźbiarski, dekoracyjny, okładzinowy,
• służy do wyrobu galanterii ozdobnej.

Linki zewnętrzne

• sodalit na stronie Webmineral.com (ang.)
• sodalit na stronie Mindat.org (ang.)