Soft power

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Soft power także miękka siła – zdolność narodu czy kraju do pozyskiwania sojuszników i zdobywania wpływów dzięki atrakcyjności własnej kultury, polityki czy ideałów politycznych. Twórca pojęcia, Joseph Nye, określa soft power jako subtelne sprawianie by inni chcieli tego samego w skutek niewymuszonego wyboru[1].

Podstawą tego pojęcia jest – zaobserwowane przez jego twórcę – zjawisko, w którym państwa mogą osiągać swoje cele w polityce międzynarodowej poprzez sam fakt, że inne państwa szanują jego wartości, dokonania czy kulturę i mają aspirację by np. osiągnąć podobny poziom rozwoju, dobrobytu czy otwartości obywateli.

Soft power polega na wykorzystaniu atrakcyjności i siły przyciągania dzielonych wspólnych wartości jako narzędzia perswazji. Soft power charakteryzuje się budowaniem percepcji słuszności pewnych idei oraz budowaniem chęci innych aktorów do wkładu w ich urzeczywistnienie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Joseph S. Nye: Soft Power. Jak Osiągnąć Sukces W Polityce Światowej. Warszawa: 2007, s. 5-7.