Przejdź do zawartości

Sok z żuka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sok z żuka
Beetlejuice
ilustracja
Gatunek

czarna komedia, fantasy, horror

Data premiery

30 marca 1988

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

92 minuty

Reżyseria

Tim Burton

Scenariusz

Michael McDowell, Warren Skaaren, Larry Wilson

Główne role

Michael Keaton
Alec Baldwin
Geena Davis
Winona Ryder
Jeffrey Jones
Catherine O’Hara

Muzyka

Danny Elfman

Zdjęcia

Thomas E. Ackerman

Scenografia

Tom Duffield, Catherine Mann, Bo Welch

Kostiumy

Aggie Guerard Rodgers

Montaż

Jane Kurson

Produkcja

Michael Bender, Richard Hashimoto, Larry Wilson

Wytwórnia

The Geffen Company

Dystrybucja

Warner Bros.

Budżet

15 mln USD

Kontynuacja

Sok z żuka 2 (2024)[1]

Nagrody
Oscar 1990 za najlepszą charakteryzację; 5 nominacji i 3 nagrody Saturn w 1990; 2 nominacje do nagród BAFTA w 1989; 35. miejsce w rankingu 100 najśmieszniejszych filmów według amerykańskiej telewizji Bravo
Strona internetowa

Sok z żuka (ang. Beetlejuice) – amerykańska czarna komedia z elementami fantasy i horroru w reżyserii Tima Burtona z 1988 roku.

Treść

[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada historię dwóch (od niedawna) duchów: Adama Maitlanda (Alec Baldwin) i jego żony Barbary (Geena Davis). Małżeństwo po śmierci zamierza wrócić do swego domku, jednak okazuje się, że został on zajęty przez rodzinę miłośników sztuki, którzy zamienili rezydencję w muzeum, zastawione rzeźbami. Adam i Barbara zwracają się z prośbą o pomoc do tajemniczego i zarazem odpychającego upiora i bioegzorcysty, znanego jako Beetlejuice (Michael Keaton). Bioegzorcysta to odwrotność normalnego egzorcysty: Wynajmują go duchy, aby przepędził śmiertelników. Beetlejuice, obdarzony dość osobliwym poczuciem humoru, zaczyna planować, jak pozbyć się niechcianych natrętów.

Słowo "Beetlejuice" oznacza dosłownie "Sok z żuka", ale w oryginale upiór nosił imię Betelgeuse związane z wywodzącą się z języka arabskiego nazwą gwiazdy. W języku angielskim słowa Betelgeuse i Beetlejuice wymawia się tak samo (upiora wywoływało się, wypowiadając trzy razy głośno jego imię): jest to więc nieprzetłumaczalna na język polski gra słów.

Obsada

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]