Solaris Alpino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Solaris Alpino
Ilustracja
Dane ogólne
Inne nazwy Solaris Urbino 8,6[1]
Producent Solaris Bus & Coach
Premiera 2006
Lata produkcji 2007-2018
Miejsce produkcji  Polska, Bolechowo-Osiedle
Dane techniczne
Typy nadwozia Autobus członowy klasy midi
Układ drzwi 1-2-0
Liczba drzwi 2
Wysokość podłogi 320 mm (I drzwi)
340 mm (II drzwi)
Po zastosowaniu przyklęku 260 mm
280 mm
Szerokość drzwi 860 mm
1350 mm
Silniki 1) Cummins ISBe4 250B Euro 4
2) Cummins ISB6.7E5 250B Euro 5
3) Cummins ISB6.7E5 285B Euro 5
Moc silników 1) 183 kW (250 KM)
2) 180,5 kW (245 KM)
3) 209 kW (284 KM)
Skrzynia biegów Voith Diwa 854.5 (automatyczna)
ZF 6HP-504 (automatyczna)
Liczba przełożeń 4
6
Długość 8600 mm
Szerokość 2400 mm
Wysokość 2850 mm
3035 mm (z klimatyzacją)
Masa własna 8600 kg
Masa całkowita 15 000 kg
Rozstaw osi 3720 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 46-60
Liczba miejsc siedzących 9-15
Informacje dodatkowe
ABS Tak
ASR Tak
EBS Tak
ESP Nie
Klimatyzacja Opcja
Portal Portal Komunikacja miejska
Solaris Urbino 8,6 w Bydgoszczy
Solaris Urbino 8.6

Solaris Alpino – niskopodłogowy autobus klasy midi powiązany konstrukcyjnie z modelami z serii Solaris Urbino, przeznaczony dla komunikacji miejskiej, produkowany od 2007 roku przez polską firmę Solaris Bus & Coach S.A. z Bolechowa koło Poznania. W 2008 roku wprowadzono do produkcji jego wydłużoną odmianę niskowejściową Solaris Alpino 8,9 LE.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jest to model konstrukcyjnie oparty na trzeciej generacji autobusów Solaris Urbino. Zadebiutował jako prototyp na wystawie Transexpo w Kielcach we wrześniu 2006 roku[2]. Produkowany jest od wiosny 2007 roku głównie z myślą o krajach alpejskich, czyli Austrii i Szwajcarii, a także dla centrów dużych miast, w których jest wiele wąskich i krętych ulic. Prototyp wyposażono w zamontowany pionowo silnik Cummins ISBe4 250B o mocy 250 KM pojemności 5,9 dm³ oraz automatyczną skrzynię biegów Voith Diwa 854.5. Zamiennie może być zamontowana skrzynia automatyczna firmy ZF. Silnik ten standardowo spełnia normę Euro 4 w technologii SCR, wymaga więc płynu AdBlue. Na życzenie odbiorcy, dzięki zastosowaniu dodatkowych filtrów, spełnia on wymagania normy Euro 5. Silnik jest zamontowany w zabudowie wieżowej z tyłu po lewej stronie. Zastosowano oś napędową w postaci mostu portalowego firmy ZF AV132 S lub Voith BRA132. W kabinie kierowcy standardowo montowana jest deska rozdzielcza konstrukcji firmy Solaris, opcjonalne może to być deska rozdzielcza Siemens-VDO.

Szkielet nadwozia wykonano ze stali nierdzewnej, zaś poszycie ścian bocznych ze stali nierdzewnej i paneli aluminiowych. Dach oraz ściany przednią i tylną wykonano z tworzywa sztucznego.

Zmniejszenie szerokości o 15 cm w porównaniu z rodziną Urbino oraz chęć zachowania szerokiego przejścia w tylnej części autobusu spowodowało konieczność zastosowania tylnego ogumienia nie typu bliźniaczego, lecz "super singel". Zamiast podwójnych siedzeń nad osią tylną zastosowano z jednej strony siedzenia typu 1 + 1/2.

"Solaris Alpino" jest standardowo wyposażony w silnik spełniający normę emisji spalin Euro 4. Może jednak być wyprodukowany w wersji Euro 5 lub EEV. Może również być zamontowany silnik zasilany gazem CNG.

W lipcu 2008 roku firma Solaris Bus & Coach S.A. podpisała największą jak dotychczas w swojej historii umowę z firmą E.THE.L z Aten na dostawę 320 sztuk autobusów, w tym 220 sztuk modeli "Alpino" z silnikami spełniającymi normy Euro 4[3]. Dostawa została zrealizowana w pierwszej połowie 2009 roku.

Zarząd MPK Poznań podpisał 24 lutego 2011 roku umowę z firmą Solaris na dostawę 26 sztuk autobusów Alpino[4]. Dostawa wszystkich autobusów zakończyła się w kwietniu 2012 roku. Solarisy Alpino zastąpiły wyeksploatowane autobusy Neoplan N4009.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Państwo Miasto W służbie od Liczba
Austria Austria Wels 2008 2
Austria Austria Gmunden 2008 1
Austria Austria Linz - 1
Grecja Grecja Ateny 2009 220
Hiszpania Hiszpania Girona 2010 1
Polska Polska Poznań 2011 26
Polska Polska Bydgoszcz 2013 2
Polska Polska Wrocław 2015 8
Polska Polska Augustów 2007 6
Polska Polska Bolesławiec 2012 5
Polska Polska Głogów 2014 5
Polska Polska Żywiec 2013 6
Niemcy Niemcy Lipsk 2009 5
Niemcy Niemcy Monachium 2007 4
Niemcy Niemcy Unterschleißheim 2007 4
Szwajcaria Szwajcaria La Chaux-de-Fonds 2011 3
Szwajcaria Szwajcaria Schwyz 2009 1
Szwajcaria Szwajcaria Zug 2009 1
 Polska Toruń 2011 5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karol Wach: Solarisy Alpino w stolicy. InfoBus, 9 grudnia 2009. [dostęp 11 grudnia 2009].
  2. Aleksander Kierecki: Wokół TRANSEXPO 2006 – czas premier. InfoBus, 24 października 2006. [dostęp 30 października 2009].
  3. Aleksander Kierecki: Solaris: kierunek Ateny!. InfoBus, 18 marca 2009. [dostęp 30 października 2009].
  4. Marcin Jurczak: Alpino w Poznaniu, czyli czas na midi. InfoBus, 2 marca 2011. [dostęp 15 września 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]