Solbus C 9,5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Solbus C 9,5
Ilustracja
Autobus Solbus C9,5 z PKS Connex Sędziszów Małopolski.
Dane ogólne
Inne nazwy Solbus LH 9,5
Solbus C 9,5 S
Producent Solbus
Lata produkcji lipiec 2002 - marzec 2007
Miejsce produkcji  Polska, Solec Kujawski
Dane techniczne
Typy nadwozia autobus dalekobieżny klasy midi
Układ drzwi 1-1-0
Liczba drzwi 2
Wysokość podłogi 800 mm
Szerokość drzwi 740 - 720 - 0 mm
Silniki Iveco 8060.22 Euro 2
Iveco F4 AE 0682C Tector Euro 3
Moc silników 152 kW (207 KM)
176 kW (239 KM)
Skrzynia biegów ZF S6-890
Liczba przełożeń 6
Długość 9520 mm
Szerokość 2525 mm
Wysokość 2950 mm
3100 mm (LH 9,5)
Masa własna 7350 kg (początkowo)
Masa całkowita 14000 kg
Rozstaw osi 4450 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 61
Liczba miejsc siedzących 34
36-38 (LH 9,5)
Informacje dodatkowe
ABS Tak
ASR Tak
EBS Nie
ESP Nie
Klimatyzacja Opcja
Portal Komunikacja miejska

Solbus C 9,5, Solbus LH 9,5 − autobus międzymiastowy lokalny (C 9,5) lub turystyczny (LH 9,5) produkowany od lipca 2002 do marca 2007 przez Fabrykę Autobusów "Solbus" w Solcu Kujawskim na licencji czeskiej firmy SOR Libchavy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Solbus C 9,5 w barwach PKS Nowy Sącz

Do produkcji międzymiastowego modelu "Solbus C 9,5" zgodnie z umową licencyjną wykorzystywano podzespoły znanych światowych firm, sprowadzane za pośrednictwem firmy SOR Libchavy. Były to zwłaszcza silniki firmy Iveco oraz tylne zawieszenie ze sztywnym mostem napędowym ArvinMeritor U 167E.

Autobus posiada panoramiczną, jednoczęściową szybę przednią o dość dużym kącie nachylenia. Pochylona jest również ściana tylna. W układzie napędowym początkowo zastosowano wysokoprężny, 6-cylindrowy silnik Iveco 8060.22 Euro 2 z bezpośrednim wtryskiem paliwa, z turbodoładowaniem i chłodnicą powietrza doładowującego, o mocy 207 KM (152 kW) przy 2700 obr./min. i pojemności 5,861 dm³, usytuowany w pozycji leżącej na zwisie tylnym. Jego maksymalny moment obrotowy wynosił 660 Nm przy 1400 obr./min. Współpracował on z 6 stopniową, mechaniczną skrzynią biegów Iveco typu 2865.6. Samonośna konstrukcja "Solbusa C 9,5" wykonana jest ze stalowych profili zamkniętych o podwyższonej wytrzymałości. Wiele elementów poszycia zewnętrznego tj. dach, ściana przednia i tylna, luki bagażowe i zderzaki wykonanych jest z tworzyw sztucznych PWS wklejonych do szkieletu nadwozia. Boczne ściany wykonano z blachy ocynkowanej. Od III kwartału 2005 roku Solbus C9,5 produkowany był ze zmienioną ścianą przednią, zrywającą ze stylistyką jak w czeskim odpowiedniku.

Solbus C 9,5 od tyłu

"Solbus C 9,5" ma centralny układ smarowania. Poziom hałasu zewnętrznego nie przekracza 79 dB, a wewnętrznego - 78 dB. Zastosowano pneumatyczny układ hamulcowy z hamulcami tarczowymi na wszystkich osiach oraz systemy ABS i ASR firmy Wabco. Szyby wklejono do nadwozia. Ogrzewanie przestrzeni pasażerskiej zapewnia system wodny i dodatkowe, niezależne nagrzewnice firmy Eberspeacher lub Webasto. Wentylacja odbywa się dzięki lukom dachowym i uchylnym bocznym oknom oraz poprzez trzy elektryczne wyciągi. Przestrzeń bagażowa w "Solbusie C 9,5" wynosi 4,0 m³. Dodatkowo na wewnętrznych, siatkowych półkach mieści się ok. 0,9 m³ bagażu podręcznego. Przeprowadzane przez firmę Solbus modernizacje przyczyniły się do znacznego wzrostu masy własnej autobusu.

W 2005 r. "Solbus" wprowadził do sprzedaży bez licencji czeskiej firmy model turystyczny "Solbus LH 9,5", wzorowany na modelu "SOR LH 9,5". Konstrukcyjnie bazuje on na modelu "C 9,5". W latach 2005-2006 sprzedano w Polsce 13 sztuk tego modelu. Jego wprowadzenie stało się jednym z powodów wypowiedzenia 15 marca 2006 r. umowy licencyjnej na wszystkie modele firmy SOR Libchavy. Wypowiedzenie to weszło w życie po roku, czyli 31 marca 2007.

"Solbus LH 9,5" różni się od modelu podstawowego m.in. wyższym poziomem podłogi, a tym samych większą przestrzenią bagażową (5,6 m³) i wyższą o 15 cm wysokością autobusu. Zastosowano w nim nową ścianę przednią, w której zastosowano reflektory punktowe i wyeliminowano zbędne przetłoczenia. "Solbus LH 9,5" mieści na miejscach siedzących od 36 do 38 pasażerów, kierowcę i pilota. Dodatkowe dwa miejsca siedzące uzyskuje się, montując w wyjściu rozkładany fotel. Drugie drzwi, w zależności od życzenia klienta mogą się znajdować pomiędzy osiami lub na zwisie tylnym. W tym drugim wariancie zwiększa się kubatura przestrzeni bagażowej, przy zachowaniu identycznej liczby miejsc pasażerskich. Dolne segmenty kratownicy i szkieletu nadwozia "Solbusa LH 9,5" wykonano ze stali nierdzewnej, podobnie jak część elementów poszycia zewnętrznego, przymocowanego szkieletu metodą klejenia.

W styczniu 2002 roku, podczas spotkania PIGTSIS, zadebiutował Solbus LC 9,5 w wersji kombi. Prawdopodobnie nie wszedł on do produkcji seryjnej. Powstał również prototyp autobusu szkolnego ("gimbusa") oznaczonego Solbus C 9,5 S.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]