Przejdź do zawartości

Soligorsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Soligorsk
Салігорск
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Białoruś

Obwód

 miński

Rejon

soligorski

Prawa miejskie

1963

Powierzchnia

9,19 km²

Populacja (2019)
• liczba ludności
• gęstość


106 289[1]
11 132 os./km²

Nr kierunkowy

174

Kod pocztowy

223710

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Soligorsk”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Soligorsk”
Ziemia52°49′12″N 27°31′48″E/52,820000 27,530000
Strona internetowa

Soligorsk (biał. Салігорск, Salihorsk, ros. Солигорск) – miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, na południe od Słucka, nad Zbiornikiem Soligorskim na Słuczy (lewy dopływ Prypeci). Jest centrum administracyjnym rejonu soligorskiego. W 2019 liczba mieszkańców wynosiła 106 289[1].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Osada powstała w 1958 wraz z kopalnią soli, początkowo nazwaną Starobińską od pobliskiego miasta Starobina[2]. W 1959 nadano osadzie obecną nazwę i status osiedla robotniczego, a w 1963 nadano prawa miejskie.

W mieście istnieje przemysł chemiczny (głównie wytwarzanie nawozów potasowych), spożywczy, elektromaszynowy, mineralny, drzewny i lekki.

W Soligorsku działa pięć parafii prawosławnych, należących do dekanatu soligorskiego eparchii słuckiej Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego[3]. W 1993 w mieście powstała rzymskokatolicka parafia św. Franciszka, a w latach 1997–2001 wzniesiono kościół i klasztor franciszkański, należący do Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach[4].

Demografia

[edytuj | edytuj kod]
  • 2009 – 101 909[5]
  • 2010 – 102 282[5]
  • 2011 – 103 089[5]
  • 2017 – 106 839[6]
  • 2018 – 106 627[7]
  • 2019 – 106 289[1]

Według danych ze spisu z 2009 miasto zamieszkiwali głównie Białorusini (88 811 osób), Rosjanie (8439), Ukraińcy (1141) i Polacy (185), żadna inna narodowość nie przekraczała liczebnie 100 osób.

Galeria

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Численность населения на 1 января 2019 г. и среднегодовая численность населения за 2018 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа. [dostęp 2020-08-09]. (ros.).
  2. History. Soligorsk.by. [dostęp 2020-08-09]. (ang.).
  3. СОЛИГОРСКОЕ БЛАГОЧИНИЕ. sluck-eparchiya.by. [dostęp 2020-12-16]. (ros.).
  4. Soligorsk, Białoruś Klasztor Franciszkanów - Misje Zakonu Braci Mniejszych. Misje-OFM.pl. [dostęp 2020-08-09]. (pol.).
  5. a b c Численность населения на 1 января 2011 года и среднегодовая численность населения за 2010 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов, поселков городского типа. belstat.gov.by. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-11)]. (ros.).
  6. Численность населения на 1 января 2017 г. и среднегодовая численность населения за 2016 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа. [dostęp 2020-08-09]. (ros.).
  7. Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа. [dostęp 2020-08-09]. (ros.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]