Soliród zielny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Soliród zielny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd goździkopodobne
Rząd goździkowce
Rodzina szarłatowate
Rodzaj soliród
Gatunek soliród zielny
Nazwa systematyczna
Salicornia europaea L.
Sp. pl. 1:3. 1753
Synonimy
  • Salicornia herbacea L.

Soliród zielny, solirodek zielny (Salicornia europaea L.) – gatunek rośliny w różnych systemach klasyfikacyjnych włączany do rodziny komosowatych lub szarłatowatych. Występuje na solniskach Eurazji oraz w północnej Afryce[3]. W Polsce bardzo rzadki. Rośnie na wybrzeżu i w środkowej części kraju[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Łodyga
Naga, mięsista, silnie, naprzeciwlegle rozgałęziająca się. Jest członowana i pozornie bezlistna. Ma zgrubiałe w górnej części międzywęźla. Osiąga wysokość 15–30 cm.
Liście
Ulistnienie nakrzyżległe. Liście zredukowane do zrośniętych ze sobą pochewek.
Kwiaty
Bez okwiatu, ukryte we wgłębieniach łodygi.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna, sukulent. Kwitnie od sierpnia do września. Halofit, rośnie na solniskach śródlądowych oraz na brzegach mórz. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Thero-Salicornietea[5].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina objęta jest w Polsce ścisłą ochroną gatunkową.

Kategorie zagrożenia gatunku:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-10-07] (ang.).
  3. Taxon: Salicornia europaea L. (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-24].
  4. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  6. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.