Soliter (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hala Stulecia we Wrocławiu
Ratusz w Londynie

Soliter (fr. solitaire) – w urbanistyce budynek wolno stojący, niewbudowany w tkankę miejską, posiadający pozytywowy kształt. Solitery w różnych epokach architektonicznych zakomponowywane były w różny sposób: wkomponowane w tkankę poprzez umieszczenie w osiach symetrii dużego placu, osadzone w niej dzięki bocznym skrzydłom lub budynkom towarzyszącym o mniejszej skali, lub też swobodnie wznoszone wśród zieleni. W architekturze modernistycznej obiekty wolno stojące stanowiły typowe rozwiązanie urbanistyczne.

Przykłady soliterów[edytuj | edytuj kod]