Son Gokū

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Son Gokū
Postać z Dragon Ball, Dragon Ball Z, Dragon Ball GT
Pierwsze wystąpienie Rozdział 1
Odcinek 1
Ostatnie wystąpienie Rozdział 519
Odcinek 508
Twórca Akira Toriyama
Seiyū Masako Nozawa
Profil
Pseudonim Pajac
Wiek 12 (na początku Dragon Ball), 18 (Na końcu Dragon Ball), 23 (Na początku Dragon Ball Z)[potrzebne źródło]
Płeć mężczyzna
Gatunek Saiyanin
Data urodzenia 737
Data śmierci 761 (wskrzeszony w 762), 767 (wskrzeszony w 774)
Krewni Chichi (żona), Son Gohan i Son Goten (synowie), Raditz (brat), Pan (wnuczka), Goku jr (prapraprapra wnuk), Son Gohan (przybrany dziadek), Bardock (ojciec), Gine (matka)
Informacje
Najwyższy osiągnięty poziom Super Saiyanin 4 (SSJ4)
Charakterystyczne techniki Kamehameha, Kaio-Ken, Teleportacja, Genki Dama

Son Gokuu (jap. 孫 悟空 Son Gokū?, w polskiej wersji językowej anime Songo) – postać fikcyjna, bohater serii anime i mangi Dragon Ball. Postać została stworzona przez Akirę Toriyamę. Jego przygody ukazywały się oryginalnie na łamach magazynu Weekly Shōnen Jump w latach 19841995, później zaś zostały wydane w formie 42 tomów (tankōbon), wydawanych przez Shūeisha. Pierwszy raz pojawił się w historii pod tytułem Bulma i Son Gokū[1].

Inspiracją dla postaci Son Gokū była znana z mitologii chińskiej postać Sun Wukonga (powszechnie znanego jako „Małpi król”), która została rozpowszechniona za sprawą szesnastowiecznego eposu autorstwa Wu Cheng’ena pod tytułem Wędrówka na Zachód[2].

Opis postaci[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako Kakarotto na planecie o nazwie Vegeta, zamieszkałej przez wojowniczą rasę Saiyan. Był synem Bardocka i Gine. Miał brata o imieniu Raditz. Już jako dziecko zostaje wysłany przez swój lud na Ziemię w celu jej zawładnięcia. Z początku agresywny malec doznaje ciężkiego upadku, podczas którego mocno uderza się w głowę. Wydarzenie to powoduje utratę pamięci oraz zmianę charakteru. Mały i spokojny już Gokū w najbliższym czasie okrutnie morduje przybranego dziadka Son Gohana, zmieniając się w wielką, niszczącą wszystko wokół i nie panującą nad sobą małpę Ōzaru, w którą zmienił się w czasie pełni Księżyca (jest to charakterystyczna cecha jego rasy). Po śmierci dziadka prowadzi życie w odosobnieniu, do chwili gdy poznaje młodą dziewczynę o imieniu Bulma. Po pewnym czasie, pełnym przygód, chłopiec zaczyna trenować w Kame House, gdzie jego mistrzem zostaje Kamesen'nin (w polskiej wersji: Genialny Żółw). Uwielbia jeść i pić.

Kilkakrotnie bierze udział w turniejach sztuk walki Tenkaichi Budokai, w jednym z nich zdobywając mistrzowski tytuł. Ratuje też świat, raz po raz zwiększając swoje możliwości. Prawdopodobnie staje się najpotężniejszym wojownikiem we wszechświecie.

Goku walczy z takimi przeciwnikami jak: Piccolo Daimaō (w polskiej wersji: Szatan Serduszko Sr.), Vegeta, Freezer (w polskiej wersji: Frezer), Cell (w polskiej wersji: Komórczak), cyborgi, Buu (w polskiej wersji: Buu Buu), legendarnym Super-Saiyaninem, czyli Brolly, z super C17, z siedmioma smokami (z każdym osobno i ze wszystkim razem, najpotężniejszy ze wszystkich smoków był Li-Shenron).

Goku nie dożywa jednak sędziwego wieku – osobnicy rasy Saiyan nie starzeją się prawie w ogóle. Pod koniec serii Dragon Ball GT, po pokonaniu ostatniego ze smoków, wyrusza razem ze smokiem Shenlongiem, opiekunem i władcą smoczych kul. Można przypuszczać,że Son Goku połączył się z Shenlongiem stając się nim co można rzec po obejrzeniu ostatniego odcinka serii Dragon Ball GT. Na podstawie filmu kinowego "Dragon Ball GT: Biografia Goku jr."gdzie pod koniec filmu Goku jr. próbuje wezwać Shenlonga za pomocą jednej cztero-gwiezdnej kuli w celu ratowania babci Pan i pojawia się sam Son Goku,po krótkiej konwersacji i podniesieniu morale małego praprawnuka znika.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Goku ma burzę czarnych włosów, czarne oczy. Jako dziecko podobnie jak inni przedstawiciele jego rasy posiadał ogon. Nosi granatową podkoszulkę i pas, czerwone spodnie i bluzkę (czerwień najczęściej jest kojarzona przez Japończyków z bohaterami). Jako dorosły dalej posiada bujną czarną fryzurę, lecz nie posiada już ogona (został odcięty). Jego wygląd zmienia się zależnie od poziomu Super Sayian. Podczas poziomu SSJ i SSJ2 jego włosy zmieniają kolor na blond. W SSJ3 jego włosy rosną aż do pasa, natomiast w SSJ4 wracają z powrotem do koloru czerni, jego oczy zyskują czerwonego zarysu, zyskuje z powrotem ogon oraz czerwone owłosienie na torsie.

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie został wysłany na ziemię w celu jej zniszczenia. Od czasu lądowania był nieznośny do chwili, gdy upadł i uderzył się w głowę. Od czasu wypadku aż po kres Dragon Balla był miły, dość spokojny, ale i rozważny.

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Według rankingu z 2009 roku przeprowadzonego przez opiniotwórczy serwis IGN, Son Goku jest najlepszym bohaterem anime wszech czasów[3]. Pięć lat później ten sam serwis zaklasyfikował go na trzecim miejscu[4]. Son Goku regularnie plasował się na wysokich miejscach w klasyfikacji najlepszego męskiego bohatera anime w cyklu Anime Grand Prix miesięcznika Animage – zajmował odpowiednio: drugie miejsce w 1989[5], trzecie w 1991[6] i czwarte w 1992[7].

Przypisy

  1. Akira Toriyama: Dragon Ball t. 1 - Son Goku i jego przyjaciele. Olecko: Japonica Polonica Fantastica, 2001, seria: Dragon Ball tom 1. ISBN 83-888-0301-8.
  2. Laurie Cubbison: Goku's Journeys: The Monkey King in DragonBall and Saiyuki (ang.). Radford University. [dostęp 25 września 2013].
  3. Top 25 Anime Characters of All Time (ang.). IGN. [dostęp 2014-12-26].
  4. Top 25 Greatest Anime Characters (ang.). IGN. [dostęp 2014-12-26].
  5. 第11回アニメグランプリ (jap.). Animage. [dostęp 2014-03-25].
  6. 第13回アニメグランプリ (jap.). Animage. [dostęp 2014-03-25].
  7. 第14回アニメグランプリ (jap.). Animage. [dostęp 2014-03-25].