Sorajja Esfandijari Bachtijari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Soraya Esfandiary Bachtiari)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sorajja Esfandijari Bachtijari
ثریا اسفندیاری ﺑﺨﺜﻴﺎﺭی
Ilustracja
Sorajja Esfandijari Bachtijari (1953)
Rodzina Esfendijari Bachtijari
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1932
Isfahan
Data i miejsce śmierci 26 października 2001
Paryż
Ojciec Chalil Esfandijari Bachtijari
Matka Eva Karl
Mąż

Mohammad Reza Pahlawi – Szachinszach Iranu

Dzieci

Brak potomstwa

Odznaczenia
Order Plejad (Iran) Krzyż Wielki Klasy Specjalnej Orderu Zasługi RFN
Nagrobek Sorajji Esfandijari Bachtijari na Westfriedhof w Monachium

Sorajja Esfandijari Bachtijari (pers. ‏ثریا اسفندیاری ﺑﺨﺜﻴﺎﺭی‎, ur. 22 czerwca 1932 w Isfahanie, zm. 26 października 2001 w Paryżu)[1] – księżniczka Iranu, druga żona ostatniego perskiego szacha Mohammada Rezy Pahlawiego.

Zarys biografii[edytuj]

Była najstarszym dzieckiem i jedyną córką Chalila Esfandijari Bachtijariego z ludu Bachtiarów – irańskiego ambasadora w Republice Federalnej Niemiec – i jego niemieckiej żony Evy Karl. 12 lutego 1951 w Teheranie poślubiła szacha Iranu. Na uroczystość ślubną zaproszonych zostało 1600 gości. Suknia ślubna została uszyta u Diora, do jej wykonania użyto 34 m srebrzystobiałej lamy, 20 tys. piór i 6 tys. brylantów[2]. Po głośnym rozwodzie z szachem w 1958 spowodowanym jej bezpłodnością, wyjechała do Europy. W Rzymie poznała producenta filmowego Dino De Laurentiisa i w 1965 wystąpiła w jego filmie Trzy twarze kobiety (it. I tre volti)[3]. Ostatni partner Sorajji, włoski reżyser Franco Indovina, który dla niej zostawił żonę i dzieci, wkrótce (5 maja 1972) zginął w wypadku lotniczym na Sycylii[3][4].

Sorajja zmarła w niewyjaśnionych do końca okolicznościach w swoim apartamencie w Paryżu, w wieku 69 lat. Ceremonia pogrzebowa odbyła się 6 listopada 2001 w amerykańskiej katedrze w Paryżu. Została pochowana na Cmentarzu Zachodnim w Monachium w Niemczech[1].

W 2003 Lodovico Gasparini nakręcił film Soraya, oparty na jej biografii.

Przypisy