Sordello da Goito

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sordello da Goito

Sordello da Goito lub Simon da Goito (zm. ok. 1270) – włoski trubadur i satyryk. Z twórczości Sordella zachowały się 42 wiersze i poemat dydaktyczny l'Ensenhamen d'onor[1], który liczy 1325 wersów[2]. Poeta jest autorem między innymi wiersza Sirventés lombardesco[3]. Wiersze Sordella charakteryzują się wyrafinowaną budową wersyfikacyjną, typową dla kunsztownej liryki trubadurów prowansalskich. Poeta posługiwał się zwłaszcza skomplikowanymi strofami ośmiowersowymi i dziesięciowersowymi.

Sordello da Goito w lietraturze[edytuj]

Sordello da Goito został wspomniany przez Dantego w Boskiej komedii[4]. Poeta spotyka go w szóstej pieśni Czyśćca. Trubadur stał się też bohaterem poematu Roberta Browninga Sordello, wydanego w 1840 roku[2]. Oscar Wilde przywołuje jego imię w sonecie o łacińskim tytule Amor intelectualis[5]. Również zafascynowany włoską kulturą Ezra Pound wspomina go w cyklu Pieśni.

Przypisy

  1. Sordello. Enciclopedia Dantesca (1970) (wł.). treccani.it. [dostęp 2016-09-04].
  2. a b Sordello (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-09-04].
  3. Tekst we włoskich Wikiźrółach
  4. Sordello da Goito (wł.). http://divinacommedia.weebly.com.+[dostęp 2016-09-04].
  5. tekst w angielskich Wikiźródłach

Bibliografia[edytuj]

  • Heistein J., Historia literatury włoskiej, wyd. 3, Wrocław-Warszawa-Kraków 1994, s. 12.

Linki zewnętrzne[edytuj]

Dzieła Sordella da Goito online