Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa bezdźwięczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa bezdźwięczna
Numer IPA 150 402a
ʋ̥
Jednostka znakowa

ʋ​̥

Unikod

U+028b U+0325

UTF-8 (hex)

ca 8b cc a5

Inne systemy
X-SAMPA P_0
IPA Braille ⠦⠧⠠⠫
⠋⠠⠣
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczany jest symbolem [ʋ̥].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ʋ]:

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Język Słowo MAF Znaczenie
południowoafrykańska odmiana
języka angielskiego
fair [ʋ̥eː] jarmark [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rajend Mesthrie, A handbook of varieties of English, t. 1: Phonology, Mouton de Gruyter, 2004, s. 953–963 (ang.).