Spółgłoska szczelinowa miękkopodniebienna bezdźwięczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska szczelinowa miękkopodniebienna bezdźwięczna
Numer IPA 140
x
Jednostka znakowa x
Unikod U+0078
UTF-8 (hex) 78
Inne systemy
X-SAMPA x
Kirshenbaum x
Alfabet Braille'a
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska szczelinowa miękkopodniebienna bezdźwięczna - rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [x]. Dźwięcznym odpowiednikiem jest spółgłoska szczelinowa miękkopodniebienna dźwięczna [ɣ].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

Opis[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [xʲ]
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: [xˤ]
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce [xʷ]

Wymowa[edytuj | edytuj kod]

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Pisownia[edytuj | edytuj kod]