Spółgłoska szczelinowa podniebienna bezdźwięczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska szczelinowa podniebienna bezdźwięczna
Numer IPA 138
ç
Jednostka znakowa ç
Unikod U+00e7
UTF-8 (hex) c3 a7
Inne systemy
X-SAMPA C
Kirshenbaum C
Alfabet Braille'a ⠖⠉
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska szczelinowa podniebienna bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [ç].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ç]:

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Dodatkowym elementem artykulacji może być:

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Miękki odpowiednik spółgłoski /x/ jest często oznaczany, dla łatwiejszego odróżnienia, symbolem ⟨ç⟩, jednak nie jest on podniebienny, a prewelarny, dlatego w wąskiej transkrypcji dokładniejszym zapisem jest ⟨x̟⟩ lub ⟨xʲ⟩. Podobna konwencja stosowana jest w przypadku prewelarnych spółgłosek zwartych, zapisywanych jako ⟨c⟩ i ⟨ɟ⟩.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]